جاویدنام علی گودرزی

جان باختن علی گودرزی 40 ساله در ایران تهران صادقیه

نویسنده: نَفَس

علی گودرزی از فرزندان خرم‌آباد بود؛ شهری که در دامنه‌ی کوه‌های لرستان، جوانانش را با غیرت و مهربانی می‌شناسند. او سال‌ها در تهران زندگی می‌کرد، مردی ۴۰ ساله که هشت سال از زندگی مشترکش می‌گذشت. برای خانواده‌اش، علی نمادی از شجاعت، مردانگی و بزرگی بود. او همسری عاشق و وفادار، فرزندی دلسوز برای خانواده و دوستی مهربان برای همه بود. همسرش از او چنین یاد می‌کند: «علی به من آموخت که به دیگران کمک کنم، مهربان باشم و به اطرافیانم انرژی مثبت ببخشم. او باور داشت انسان باید همیشه شکرگزار خدا باشد.» علی سرشار از امید به زندگی بود. در یکی از پست‌های اینستاگرامی که از او به یادگار مانده، نوشته است: «مشکل اینجاست که فکر می‌کنیم وقت زیادی داریم؛ از لحظه‌ها لذت ببریم.» او عاشق طبیعت بود و این دلبستگی را می‌توان در پست‌هایش دید. حیوانات را دوست داشت و برای گربه‌های خیابانی غذا می‌برد. باور داشت گذشت و فداکاری قانون طبیعت است و اگر کسی از این قانون سرپیچی کند، از انرژی مثبت اطرافش محروم می‌شود. او همیشه آرزو داشت روزی دختری داشته باشد. حتی نامش را هم از پیش برگزیده بود: «نَواز». عزیزانش هنوز صدای او را به یاد دارند، روزی که با ذوقی کودکانه گفت: «اسم دخترم را انتخاب کرده‌ام.» آرزویی که گلوله‌ها نگذاشتند به بار بنشیند و نامی که حالا بیش از هر چیز، یادآور مردی است که دلش برای فردایی روشن می‌تپید. در دی‌م…

جاویدنام · علی گودرزی · خرم‌آباد · تهران

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.