جاویدنام مهدی رحیمی شاملو؛ قهرمان بی‌‌ادعا
الوفاة مهدی رحیمی شاملو 24 عاماً في ایران طهران نازی آباد
بقلم: یابنده
جاویدنام مهدی رحیمی شاملو تنها ۲۴ بهار از زندگی‌اش را در دوران تاریک حکومت جمهوری اسلامی تجربه کرد؛ جوانی برخاسته از دل مردم، با آرزوهایی ساده و انسانی، که سرانجام جان خود را در راه دفاع از انسانیت و آزادی فدا کرد. مهدی در تاریخ ۱۸ دی‌ماه، هم‌زمان با اعتراضات مردمی در نازی‌آباد تهران، به جمع معترضان مسالمت‌جو در میدان بهشت پیوست. او نیز همچون هزاران جوان ایرانی، نه در پی ثروت و قدرت، بلکه خواهان زندگی‌ای آرام، شرافتمندانه و عاری از ترس و بی‌عدالتی بود. مهدی در محلهٔ نازی‌آباد به شغل موتورسازی و تعمیر موتور مشغول بود و در میان خانواده، دوستان و کسبهٔ محل، به خوش‌نامی، احترام و جوان‌مردی شناخته می‌شد. آن شب در خانه نماند؛ سوار بر موتور خود شد و به خیابان رفت تا صدای اعتراض مردم باشد. به گفتهٔ شاهدان عینی، زمانی که مهدی متوجه درگیری مأموران حکومتی با دختری جوان شد، بی‌درنگ به سوی آنان شتافت. او نتوانست شاهد بازداشت و آزار آن دختر جوان باشد و خود را میان مأموران بسیجی و او قرار داد تا از وی دفاع کند. اما در اقدامی بی‌رحمانه، هدف گلولهٔ جنگی تک‌تیراندازی قرار گرفت که بر بام ساختمان پزشکی قانونی مستقر شده بود؛ گلوله‌ای که قلب مهدی را شکافت و او را در همان لحظه جاودانه کرد. دوستانش می‌گویند: «مهدی صدای بی‌صدایان به زنجیر کشیده‌شده بود». آن‌ها باور دارند که او با خون خود، «غیرت را معنا کرد…
موتورسازی و تعمیر موتور · گلوله جنگی تک‌تیراندازی · مهدی رحیمی شاملو · نازی‌آباد تهران
