جاویدنام ابوالفضل وحیدی؛ ۱۳ساله
الوفاة ابوالفضل وحیدی 13 عاماً في ایران طهران نازیآباد
بقلم: جاوید
ابوالفضل وحیدی(قزلجهمیدان)، نوجوان ۱۳ساله اهل نازیآباد تهران، یکی از کمسنترین جانباختگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ بود؛ کودکی که زندگیاش پیش از مرگ هم از فقدان و تنهایی خالی نبود. او مادرش را سالها پیش از دست داده بود و پدر نیز خانواده را رها کرده بود. ابوالفضل در کنار خواهرانش بزرگ شد؛ خانوادهای که بعدتر باید روزها میان سردخانهها و کیسههای سیاه، به دنبال پیکر بیجان او بگردند. شامگاه ۱۸ دی، نازیآباد یکی از محلههای ملتهب تهران بود. نیروهای سرکوبگر با شلیک مستقیم به سوی معترضان حمله میکردند. در همان شب، گلولهای به سمت چپ گردن ابوالفضل اصابت کرد؛ زخمی مرگبار که باعث خونریزی شدید شد. شاهدان میگویند دو نفر از مردم او را با موتور به بیمارستان مفرح رساندند. هنوز نبض داشت و پزشکان تلاش کردند احیایش کنند، اما بدن کودک ۱۳ ساله تاب نیاورد و ساعتی بعد جان باخت. اما برای خانواده، کابوس تازه از همان لحظه آغاز شد. سه روز تمام هیچ خبری از او نداشتند. خواهران و نزدیکانش میان بیمارستانها، بازداشتگاهها و کهریزک سرگردان بودند. سرانجام پیکر ابوالفضل را در میان دهها پیکر دیگرِ کشتهشدگان پیدا کردند؛ بیجان، رها شده در میان کیسههای سیاه. روایتی که برای بسیاری از خانوادههای دادخواه آن روزها تکرار شد. پیکر او سرانجام در ۲۰ دی، در قطعه ۳۰۷ بهشت زهرا و کنار مزار مادرش به خاک سپرده شد؛ کودکی…
ابوالفضل وحیدی · نازیآبادی تهران · جاویدنامان تهران