جاویدنام سعید تروند
الوفاة سعید تروند 33 عاماً في ایران عبادان خیابان امیری
بقلم: جاوید
سعید تروند، بخشی از همان جغرافیایی بود که سال‌هاست نفت از دلش بیرون کشیده می‌شود، اما سهم مردمش از آن، فقر، فرسودگی و سرکوب است. مردی ۳۳ ساله، اهل روستای «چالابِ» مهران، پدر یک کودک، و پیمانکار شرکت نفت در آبادان؛ شهری که دهه‌هاست بر شریان اصلی اقتصاد ایران ایستاده اما خودش در میان بیکاری، آلودگی، بی‌آبی و حاشیه‌نشینی فرسوده شده است. شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، هم‌زمان با گسترش اعتراضات مردمی در آبادان، سعید تروند در خیابان‌های این شهر هدف شلیک مستقیم نیروهای نظامی-امنیتی جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت. برخی منابع از شلیک گلوله جنگی و برخی دیگر از اصابت ساچمه از فاصله‌ای بسیار نزدیک خبر داده‌اند؛ اما در تمام روایت‌ها، یک نکته مشترک است: او غیرمسلح بود و در جریان اعتراضات کشته شد. آبادان و خوزستان، سال‌هاست تنها هنگام بحران دیده می‌شوند؛ هنگام آتش، هنگام فروریختن ساختمان‌ها، هنگام اعتراض و هنگام مرگ. در استانی که ثروت نفتی‌اش ستون اقتصاد کشور است، بسیاری از جوانان یا بیکارند یا مانند سعید، در قالب پیمانکاری‌های بی‌ثبات و فرساینده کار می‌کنند. اعتراضات دی‌ماه نیز در چنین بستری شکل گرفت؛ جایی که فشار اقتصادی، فرسودگی اجتماعی و سرکوب امنیتی، روی هم انباشته شده بود. پس از کشته‌شدن سعید تروند، خانواده‌اش پنج روز اجازه تحویل پیکر او را نداشتند. گزارش‌ها حاکی از آن است که نهادهای امنیتی خانواده…
سعید تروند · آبادان
