جاویدنام پوریا مختاری؛ آقای الف
الوفاة پوریا مختاری 33 عاماً في ایران طهران جیحون
بقلم: مهرشید
پوریا مختاری، با نام هنری «الف»، متولد سال ۱۳۷۱، ۳۳ ساله و اهل تهران بود. مغازه‌ای داشت و در زمینه خرید، فروش و تعمیرات پرینتر و چاپگر کار می‌کرد، اما بخش مهمی از زندگی‌اش با شعر و موسیقی گره خورده بود. رپ می‌خواند و صفحه‌اش پر از شعرها، ترانه‌ها و نوشته‌های اعتراضی بود؛ آثاری که نشان می‌داد آن‌چه در جامعه و زندگی مردم می‌گذرد، برایش موضوعی دور و بی‌ارتباط نیست. او از موسیقی برای بیان خشم، اعتراض و دغدغه‌هایش استفاده می‌کرد و با نام «الف» درباره فشارهای اقتصادی، سرکوب و سکوت در برابر آن‌ها می‌نوشت و می‌خواند. پوریا در کنار موسیقی، به بازیگری نیز علاقه داشت و در ماه‌های پایانی زندگی مشغول تمرین تئاتر بود. یکی از دوستانش بعدها گفت: «پوریا آرزوهای رنگی داشت. می‌خواست رپر و بازیگر بزرگی شود. در چند ماه گذشته مشغول تمرین تئاتر بود. حیف که نماند تا روی صحنه بدرخشد.» چهار روز پیش از کشته شدنش، در ۱۵ دی ۱۴۰۴، آخرین قطعه خود را با نام «منو سرباز نزن» منتشر کرد؛ اثری که بیش از هر چیز، بیانیه‌ای در اعتراض به سرکوب معترضان بود. او در متن همراه این قطعه نوشت که این‌بار «قلم الف» کسانی را نشانه گرفته که «بدون فکر کردن دست‌شان را به خون مردمی آغشته می‌کنند که به وضعیت معیشتی و اقتصادی امروز ایران اعتراض دارند.» او در همان نوشته تأکید کرده بود: «ما همه وصل همیم و تو یه خاک و کشور زندگی می‌کنیم.»…
پوریا مختاری · الف · رپر · تهران
