جاویدنام امیر قنبری نمین

الوفاة امیر قنبری نمین 44 عاماً في ایران طهران آیت اله کاشانی

بقلم: رودابه

امیر قنبری نمین، متولد تیرماه ۱۳۶۰، مهندس معمار، اصالتاً اهل اردبیل و زاده و بزرگ‌شده محله شهران در غرب تهران بود. چهل‌وچهار سال زندگی کرد؛ سال‌هایی که کار، خانواده و رفاقت، سه ضلع اصلی جهانش بودند. همسر، پسر چهارده‌ساله، مادر، خواهر و برادرانش، محور زندگی او بودند و بارها می‌گفت تنها نگرانی واقعی‌اش آینده و امنیت خانواده‌اش است. کسانی که امیر را می‌شناختند، پیش از هر چیز از خنده‌هایش یاد می‌کنند. شوخ‌طبعی برای او نقابی بر چهره نبود، بلکه بخشی از ذاتش بود. در هر جمعی، یخ سکوت را می‌شکست. با همه زود صمیمی می‌شد و بی‌آن‌که تلاشی کند، حال‌وهوای جمع را تغییر می‌داد. قلبی مهربان داشت و شور زندگی را به اطرافیانش منتقل می‌کرد. فوتبال، استقلال، کتاب و معماری تنها علاقه‌هایش نبودند؛ هر کاری را با تمام وجود انجام می‌داد. برای حرفه‌اش از جان، مایه می‌گذاشت و از سال‌های دانشجویی‌اش با عشق و افتخار یاد می‌کرد. زندگی برای او چیزی نبود که فقط از کنارش بگذرد؛ آن را با تمام وجود زندگی می‌کرد. عصر بیستم دی‌ماه ۱۴۰۱، در حالی که فضای شهر همچنان از اعتراضات روزهای پیش ملتهب بود، امیر در محدوده خیابان آیت‌الله کاشانی هدف شلیک گلوله‌های ساچمه‌ای قرار گرفت. ده‌ها ساچمه به سرش اصابت کرد. همراهانش او را به نزدیک‌ترین درمانگاه رساندند، اما به‌دلیل فضای امنیتی آن روزها، از پذیرش او خودداری شد. ساعت‌هایی که می…

تهران · شهران · امیر قنبری نمین

اقرأ النص الكامل هنا