جاویدنام نادر مولوی
الوفاة نادر مولوی 18 عاماً في ایران طهران میدان شهرری
بقلم: نَفَس
سی‌ام آبان ۱۴۰۴، ورزشگاه تختی تهران میزبان دیدار استقلال و پادیاب خلخال در جام حذفی بود. از آن شب تصویرهایی مانده که پسری هجده‌ساله را در میان تماشاگران نشان می‌دهد. نامش نادر مولوی بود و آمده بود تیمی را که دوست داشت از نزدیک ببیند. او از هواداران سرسخت تیم استقلال بود و برای دیدن بازی‌های آبی‌پوشان به ورزشگاه‌های مختلف تهران می‌رفت. آن زمان کسی گمان نمی‌کرد این تصویرها روزی خاطره شوند: خاطره‌ای از ساده‌ترین شکل زندگی یک نوجوان تهرانی، نشستن در میان هزاران نفر و چشم دوختن به توپی که میان دو دروازه رفت‌وآمد می‌کند. نادر فقط تماشاگر نبود. خودش هم فوتبال بازی می‌کرد و در تیم «حامی تهران» به میدان می‌رفت؛ باشگاهی از پایتخت که در لیگ‌های پایه‌ی فوتبال تهران حضور دارد، همان رده‌هایی که نخستین پله‌ی راه بازیکنان جوان به سوی فوتبال حرفه‌ای‌اند. او به‌تازگی نخستین قرارداد رسمی خود را با این باشگاه امضا کرده بود. زمستان آن سال، جمعیت معنای دیگری پیدا کرد. از دی‌ماه ۱۴۰۴، خشمی که سال‌ها در شهرها انباشته شده بود سر باز کرد. گرانی و سقوط ارزش پول جرقه بود، اما آنچه شعله‌ور شد دهها سال نارضایتی از حکومتی بود که صدای مردم را نمی‌شنید. اعتراض‌ها شهربه‌شهر گسترش یافت و از مطالبه‌ی معیشتی به خواستِ کنار رفتن یک نظام رسید. در همین روزها، شاهزاده رضا پهلوی مردم را فراخواندند که در شامگاه ۱۸ و ۱۹ دی ب…
نادر مولوی · تهران · فوتبالیست · شهرری
