جاویدنام احمد خسروانی؛ قهرمان بسکتبال تهران
الوفاة احمد خسروانی 21 عاماً في ایران طهران
بقلم: دل‌آرا
صبح ۱۹ دی بود. مثل بیشتر روزهای زمستون تهران، هوا خاکستری بود؛ از اون صبح‌هایی که انگار شهر هنوز کامل بیدار نشده، اما یک سنگینی عجیب روی همه‌چیز خوابیده. هنوز خسته‌‌ی اتفاقات دیشب بودم و گلویم از گازهای اشک‌آور و فلفل کمی می‌سوخت اما طبق معمول زود بیدار شدم. قرار بود صبح، مثل هر جمعه، تمرین داشته باشیم. از وقتی تیم‌مون، «فرزان شمیران»، قهرمان مسابقات تهران شده بود، تمرین‌ها جدی‌تر و سخت‌تر شده بود و من حدود دوماه بود که از تیم بسکتبال امید وارد لیگ حرفه‌ای شده بودم. از اون‌جایی که همیشه دوست داشتم توی کاری که انجام می‌دم بهترین باشم، باید حسابی برای موفقیت‌های بزرگ‌تر تلاش می‌کردم. بسکتبال همیشه تنها جایی بود که می‌تونستم همه‌چیز رو فراموش کنم؛ فشار درس، اوضاع کشور، نگرانی‌های خانه و امثالهم. وقتی توپ توی دستم بود، انگار دنیا برای چند دقیقه ساکت می‌شد. مامان موقع صبحانه گفت: «این چند روز بیرون نرو احمد… اوضاع خوب نیست.» فقط گفتم: «باشه.» اما خودم می‌دونستم که دارم دروغ می‌گم و دیروز و روزهای قبلش هم چندباری توی اعتراضات چهارسو و میدان کاج شرکت کرده بودم و مامان بی‌خبر بود. چند شب بود که خواب درست نداشتم. هربار گوشی رو باز می‌کردم، پر بود از ویدئوهایی از آدم‌هایی که از گرونی، از خالی شدن سفره‌ها و از آینده‌ای که هر روز دورتر می‌شد حرف می‌زدند. نمی‌تونستم فقط نگاه کنم و دوباره برگردم…
احمد خسروانی · بسکتبال · قهرمان · جاویدنام
