جاویدنام پویا فراگردی؛ زندگی از جنس موسیقی و لبخند
Death پویا فراگردی 44 years old in ایران Tehran پاسداران
Written by: مهرشید
تمرین برای دقایقی متوقف شده بود. سازها کنار گذاشته شدند و نوازنده‌ها از جایشان بلند شدند تا نفسی تازه کنند. پویا هم ویولنش را کنار گذاشت و به پشت‌صحنه رفت؛ همان پشت‌صحنه‌ی آشنای تالار وحدت که سال‌ها بخشی از زندگی روزمره‌اش بود. سیگار بهمن کوچکش را روشن کرد، چای نوشید و میان گپ‌وگفت دوستانش، با آن صدای گرم و کمی خش‌دار گفت: «آخیش، چقدر بد زدیم.» بعد خنده بود و گپ‌زدن تا وقت برگشتن به تمرین. ویولن از سال‌ها پیش‌تر وارد زندگی پویا شده بود؛ از کودکی نواختن را شروع کرده و بعدها آن را به شکل حرفه‌ای ادامه داده بود. حتی وقتی برای دانشگاه مسیر دیگری را انتخاب کرد و مهندسی ماشین‌آلات کشاورزی خواند، موسیقی از زندگی‌اش کنار نرفت. سرانجام همان چیزی که از کودکی همراهش بود، شد کار و زندگی‌اش: نوازندگی می‌کرد، ویولن درس می‌داد و سال‌ها روی‌صحنه، کنار نوازنده‌های دیگر می‌نشست. از نخستین اجرای ارکستر نیلپر در سال ۱۳۸۳ تا سال‌ها بعد، بخشی از زندگی پویا میان تمرین‌ها، اجراها، نت‌ها و آرشه‌ای گذشت که بارها روی سیم‌های ویولنش نشست. دنیای موسیقی پویا به یک سبک و یک صحنه محدود نبود. از باروک تا موسیقی مدرن می‌نواخت و گوشش با جاز، بلوز و راک هم آشنا بود. موسیقی را فقط برای خودش نمی‌خواست؛ آنچه سال‌ها آموخته بود به شاگردانش منتقل می‌کرد و این آموزش حتی به آن سوی دنیا هم می‌رسید. پیام، برادر پویا، همراه خان…
پویا فراگردی · تهران · موزیسین
