رقیه (نسترن) شریف ‌زاده، مادری که در شهریار ماند

Fallecimiento رقیه سلطانی شریف زاده 49 años en ایران Teherán شهریار

Escrito por: نارینا

رقیه شریف‌زاده، که همه او را با نام نسترن می‌شناختند، زن چهل‌ونه ساله‌ای از شهرستان شهریار بود. در نوزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری، با شلیک گلوله‌های جنگی نیروهای امنیتی جان باخت. گلوله‌هایی که مستقیم آمدند و زندگی‌اش را در همان خیابان قطع کردند. نسترن مادر یک کودک نه‌ساله بود. زنی که سال‌ها تمام وجودش را صرف بزرگ کردن فرزندش کرده بود. او مادری بود که در روزمرگی‌های سخت شهریار، با تمام فشارها، سعی می‌کرد برای پسرش امنیت و آینده‌ای قابل تصور بسازد. زندگی‌اش دور از هیاهو می‌گذشت: کار، خانه و مراقبت مداوم از فرزند. آن روز وقتی به خیابان رفت، احتمالاً مثل همیشه فکر فرزندش را در سر داشت. او تصمیم گرفت در کنار مردم بایستد. نیروهای امنیتی اما فرصتی برای انتخاب به او ندادند. گلوله‌های جنگی آمدند و نسترن در شهریار، در همان جایی که سال‌ها در آن زندگی کرده بود، از میان ما رفت. مرگ او ضربه‌ای سنگین به خانواده کوچکش وارد کرد. پسر نه‌ساله‌اش حالا باید بدون مادر بزرگ شود؛ بدون دستانی که هر شب موهایش را نوازش می‌کرد، بدون صدایی که لالایی می‌گفت و بدون حضوری که خانه را گرم نگه می‌داشت. خلأ او در خانه‌ای که هنوز بوی حضورش در آن بود، هر روز بیشتر حس می‌شود. نسترن شریف‌زاده زنی معمولی بود که در لحظه‌ای خاص، حاضر شد در خیابان باشد. مرگ او نشان داد که در آن روزهای خونین، حتی مادرانی که فقط…

رقیه (نسترن )شریف زاده · شهریار · مادر · همسر

Leer el texto completo aquí

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.