جاویدنام سروش کرمی؛ از گلوله تا نبش قبر
Fallecimiento سروش کرمی 18 años en ایران Kermanshah لنجاب
Escrito por: سایه
سروش، جوانی ۱۸ ساله اهل سنقر و کلیایی کرمانشاه بود. در آغاز راه زندگی قرار داشت. در مکانیکی کار می‌کرد، به خودرو علاقه داشت و آرزو می‌کرد روزی با تلاش و زحمت خودش ماشینی بخرد. پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات کرمانشاه و در محدوده آخر مسکن، گلوله‌ای مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر داد. او پس از اصابت گلوله به درمانگاه مسکن منتقل شد و سپس به بیمارستان طالقانی رسید، اما شدت جراحات فرصتی برای ادامه‌ی زندگی باقی نگذاشت. وقتی سروش به خانه بازنگشت، خانواده‌اش جست‌وجویی بی‌وقفه را آغاز کردند. هر مراجعه با امیدی تازه و پاسخی نامعلوم همراه بود. گاهی گفته می‌شد او در بازداشت است و زنده بازخواهد گشت. همین جمله کوتاه، خانواده را ماه‌ها میان بیم و امید نگه داشت. ماه‌ها بعد، ویدئویی به دست خانواده رسید؛ تصاویری از درمانگاه مسکن که جوانی زخمی را روی زمین نشان می‌داد و دقایقی بعد چند نفر او را با خود حمل می‌کردند. خانواده چهره را سروش شناختند. پیگیری‌ها دوباره آغاز شد. درمانگاه اعلام کرد مجروحان به بیمارستان طالقانی منتقل شده‌اند و بیمارستان نیز اعلام کرد که مجروحان را نیروهای امنیتی از آن‌جا منتقل کرده‌اند. بار دیگر امیدوار شدند که شاید سروش هنوز زنده باشد. تماس پزشکی قانونی برای انجام آزمایش دی‌ان‌ای، حقیقت را آشکار کرد. نتیجه‌ی آزمایش نشان داد پیکری که ماه‌ها پیش با هویت فرد دیگری دفن ش…
سروش کرمی · کرمانشاه · نبش قبر
