جاویدنام علیرضا باقری منجیلی؛ ما وجودمون اعتراضه

Fallecimiento علیرضا باقری منجیلی 24 años en ایران Manjil

Escrito por: کهن

جاویدنام علیرضا باقری منجیلی، جوان ۲۴ ساله‌ی گیلک، زاده و ساکن شهر منجیل بود. او فارغ‌التحصیل مهندسی صنایع بود، اما رویای فوتبالیست شدن در سر داشت. علیرضا هوادار تیم پرسپولیس بود و در بیشترِ عکس‌هایش در ورزشگاه، با لباس این تیم دیده می‌شود. او ورزشکاری پرتلاش بود و تمام زندگی‌اش را در مسیر رسیدن به این آرزو سپری می‌کرد. پدر و مادرش در سنین بالا صاحب او شده بودند و علیرضا تک‌فرزند خانواده بود. این جوان در شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با شکل‌گیری اعتراضات، به جمع معترضان در شهر منجیل پیوست. به‌گفته‌ی خانواده، مادرش آن شب از او می‌خواهد که بیرون نرود، اما علیرضا در پاسخ می‌گوید: «مامان، اگه من نرم، تو نری، پس کی بره؟» گفته می‌شود پدر و مادر برای این‌که در کنار تنها فرزند‌شان باشند و از سلامت او اطمینان حاصل کنند، همراهش به میان جمعیت رفتند؛ اما علیرضا در مقابل چشمان‌شان، بر اثر اصابت گلوله‌ی جنگی به قلبش، جان خود را از دست داد. گلوله‌ای که قلب پدر و مادرش را نیز در همان لحظه کشت. پدر این جاویدنام، به یاد تنها جگرگوشه‌اش، در صفحه‌ی شخصی خود خاطرات و تصاویر او را منتشر می‌کند. او با انتشار عکس‌هایی از آخرین تولد فرزندش نوشته است: «آخرین تولد زمینی فرزند جاویدنامم، علیرضا باقری منجیلی، شهید وطن؛ روز تولدش: شنبه ۱۳۷۹/۸/۲۸، ساعت شش بعدازظهر، در بیمارستان ۳۱ خرداد منجیل. آسمانی‌شدن: ساعت…

علیرضا باقری منجیلی · منجیل

Leer el texto completo aquí

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.