بیانیه‌ی دوم نراتا در خصوص اعدام معترضین توسط جمهوری اسلامی در ایران؛ اعدام عشق
نویسنده: روابط عمومی نراتا
حتی اگر عشق را زبانِ سخن گفتن بود، نمی‌توانست زیباتر از این بنویسد؛ که در شبی که آبستنِ طلوعِ مرگ است، فریادِ عاشقی را از پشتِ میله‌هایی سرد چنان شیوا و رسا برکشد و کلامِ دلدادگی را چنین سرخ بر دیوارِ زندان بنویسد. اما ایران، سرزمینِ همین عشق‌هاست؛ سرزمینی کهن که ریشه‌هایش با غرورِ مردمش، با خونِ عاشقانش، با فریادِ مادرانِ دادخواه و خشمِ پدرانِ به سوگ‌نشسته‌اش گره خورده است. عشق‌هایی که به جای آغوش، سهمشان طناب دار شد؛ به جای بوسه، گلوله؛ و به جای وصال، فراق. گورهای سردی که پیکرِ به خون‌آغشته‌ی جوانان را، که با اشکِ مادران و خونِ جگرِ پدران بدرقه شده بودند، به آغوش کشیدند. اما اعدامِ عاشق، کشتنِ عشق نیست. عشق نمی‌میرد و از هر قطره‌ی خونی که به زمین می‌ریزد، دوباره جوانه می‌زند. عاشقانِ این روزهای ایران، قهرمانانِ این سرزمین‌اند؛ آنانی که پیکرِ سردِ معشوق‌هایشان را به آغوش کشیدند، صورتِ غرق در خونشان را نوازش کردند و بر لب‌های سردشان بوسه نشاندند. قهرمانان، همیشه با سلاح به میدان نمی‌روند. گاهی قهرمان، جوانی‌ست که در واپسین شبِ زندگی‌اش، به جای تسلیمِ ترس و اهریمن شدن، عشقی را با امیدی اهورایی گره می‌زند. گاهی قهرمان، جوانی‌ست که با حلقه‌ی گره‌شده‌ی طناب بر گردنش می‌خندد و با دستانش عشق را به مردمش و به جهان ابراز می‌کند. و امروز، یکی از این عاشقان، علیرضا سپاهی بود؛ جوانی که میدان…
اعدام معترضین · بیانیه · علیرضا سپاهی · نراتا
