جاویدنام معصومه ابراهیمی؛ مادر
جان باختن معصومه ابراهیمی تازه آبادی گلوندانی 48 ساله در ایران تهران فلاح
نویسنده: رودابه
شبی که ایران دوباره زخمی شد اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، که با ورود نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی به خشونتی بی‌سابقه کشیده شد، تنها یک رخداد سیاسی نبود؛ یک فاجعه انسانی بود. در کمتر از دو شبانه‌روز، هزاران معترض بی‌دفاع در سراسر کشور جان باختند؛ کشته‌شدگانی که ویدیوهای منتشرشده از پزشکی قانونی کهریزک تنها گوشه‌ای از ابعاد این کشتار را آشکار کرد. در این ویدیوها، صف طولانی پیکرهای مردان دیده می‌شد؛ اما پرسش تلخ و سنگینی در ذهن مردم شکل گرفت: پیکر زنان کجا است؟ پاسخ یکی از پزشکان حاضر در کهریزک تکان‌دهنده بود: پیکر زنان را داخل سالن نگه داشته‌اند؛ جدا، دور از چشم جمعیت. معصومه ابراهیمی؛ مادری که برای وطن رفت و برنگشت معصومه ابراهیمی، ۴۷ ساله، اهل رشت و ساکن تهران، یکی از همان زنانی بود که پیکرش در سالن تطهیر زنان نگه داشته شده بود. او در هجدهم دیماه، شب تولد دخترش، از خانه بیرون رفت تا «ادای دین کند برای وطن». کیک تولد دخترش را گذاشته بود کنار تا بعد از برگشتن جشن بگیرند. اما هرگز برنگشت. در منطقه ۱۷ تهران (فلاح)، با دو گلوله (یکی به گردن و دیگری به دست) جان باخت. او رفت تا آرزوهای دخترش را جشن بگیرد، اما دخترش ماند با آرزویی که هرگز برآورده نشد. صحنه‌ای در کهریزک؛ روایت شاهد عینی روایت یکی از افرادی که در سالن تطهیر زنان حضور داشت، تصویری از عمق فاجعه را پیش چشم می‌گذارد؛ تصویری که نه فقط از…
دیماه · شلیک گلوله · مادر
