جاویدنام محمدحسین پرنون؛ قهرمانی که تا خانه ایستاد
جان باختن محمدحسین پرنون 16 ساله در ایران خرم‌آباد
نویسنده: آریشا
توفان که فرو نشست، تنها دستکش‌های خونی‌اش در رینگ خالی محله‌ی «ماسور» ماند. محمدحسین پرنون، نوجوان ۱۶ ساله و ورزشکار لُر اهل خرم‌آباد، مرزهای میان کلاس دهم مدرسه، بوی گچ و سنگ ساختمان و هیاهوی باشگاه‌ی «شقایق» را با گام‌های بلندش پر می‌کرد؛ نوجوانی که روزانه دو ساعت تمرین فشرده بوکس داشت، دارنده چند دوره عنوان قهرمانی کیک‌بوکسینگ کشور و موای‌تای بود، به عضویت تیم ملی بوکس نوجوانان ایران درآمده بود و خود را برای مسابقات رده‌های بالاتر آماده می‌کرد. او در صفحه اینستاگرامش خود را «سرباز شاه» نامیده بود و حتی این عبارت را بر روی دستکش‌های بوکس خود یادداشت کرده بود؛ نوجوانی که برای تأمین مخارج و کمک به خانواده‌اش، شاگردی گچ‌کاری و سنگ‌کاری می‌کرد. در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، ساعت حدود ۹ شب، محمدحسین پس از پایان تمرین در باشگاه، در مسیر بازگشت به خانه بود که در محله‌ی ماسور با صحنه‌ی اعتراضات مردمی مواجه شد. مأموران امنیتی او را محاصره کردند؛ ابتدا با دو گلوله‌ی جنگی کلاشینکف به هر دو ران پای او شلیک کردند و پس از سقوط بر روی زمین و جراحت شدید، با تفنگ ساچمه‌ای به قفسه‌ی سینه او شلیک شد. با این حال، محمدحسین پرنون نخواست و اجازه نداد پیکرش به دست نیروهای امنیتی بیفتد؛ اعلام کرد که نمی‌گذارد بدنش دست آن‌ها بیفتد و با وجود زخم‌های عمیق و خون‌ریزی شدید، توانست خود را کشان‌کشان و پیاده تا محل زن…
محمدحسین پرنون · ورزشکار · بوکسور · شانزده ساله
