جاویدنام مانی صفرپور؛ مانیِ بابا
جان باختن مانی صفرپورچفلی 18 ساله در ایران لاهیجان
نویسنده: کهن
جاویدنام مانی صفرپور، جوان گیلکِ ۱۸ ساله، متولد ۱۳۸۶ و دانش‌آموز ساکن تهران بود. این جوان دلاور در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در پی فراخوان رضا پهلوی، به خیزش مردم ایران پیوست و در خیابان سلسبیل تهران در کنار جمعیت میلیونی هم‌وطنان معترض خود ایستاد؛ مردمی بی‌گناه و بی‌سلاح که با امید آینده‌ای آزاد و سودای عدالت‌خواهی، در برابر سرکوبگرانی ایستادند که تا دندان مسلح بودند. پاسخ فریادهای اعتراضی مردم، نه‌تنها گلوله‌های ساچمه‌ای، بلکه گلوله‌های جنگی بود. در همان شب نخست فراخوان، پس از آن‌که تهران عمداً در تاریکی فرو رفت، مانی با شلیک گلوله‌ی جنگی جان باخت. پیکر این قهرمان در روستای لفمجانِ لاهیجان به خاک سپرده شد. بر اساس ویدئوهای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، مانی دو خواهر داشت. یکی از آنان در مراسم چهلمین روز درگذشت برادرش، متنی سوزناک خواند که بازتاب گسترده‌ای یافت: «شاخه‌ای در این خانه خشک شد اما ریشه‌ها هنوز زنده‌اند؛ مانی ۱۸ سال زندگی کرد، اما آن‌قدر عمیق و پررنگ که نبودنش به اندازه‌ی یک قرن سنگین است. او را به ناحق از ما گرفتند، بی‌رحمانه؛ و ما با چشمان خود دیدیم که جان از جان‌مان جدا شد. زمان فرصت نداد بسیاری از رویاهایش را زندگی کند، اما همین ۱۸ سال برای ساختن نامی ماندگار کافی بود…» ویدئویی که در آن پدر، پیکر فرزندش را در کیسه‌ی سیاه زیپ‌دار در کهریزک تهران می‌یابد و در حالی که او…
