جاویدنام مهدی ذبیحی؛ روی خون بچه‌های ما لیز نخورید
جان باختن مهدی ذبیحی 25 ساله در ایران ساوه خیابان شریعتی
نویسنده: آوین
«برای راهپیمایی ۲۲ بهمن کفش مناسب بپوشید، که روی خون بچه‌های ما لیز نخورید.» ماندگارترین روایت از رنج فقدان مهدی ذبیحی، همین سخنانی بود که نزدیکانش در روز راهپیمایی بیست‌ودوم بهمن بر زبان آوردند. در روزهایی که حکومت مردم را به راهپیمایی فرا می‌خواند، آن‌ها با جمله‌ای کوتاه، اندوه هزاران مادر داغ‌دار را فریاد زدند. حساب روزها و شب‌ها سخت می‌گذشت. مردم درد می‌کشیدند و رنج می‌دیدند. مهدی ذبیحی حساب دیگری در سر داشت؛ جوانی بیست‌وپنج ساله، اهل ساوه، که کارشناسی ارشد حسابداری داشت، اما بیش از هر چیز، دلش با آینده‌ای بود که آرزو می‌کرد در آن، ارزش جان انسان‌ها بیش از هر عدد و رقمی باشد. مهدی، فرزند معصومه و حسین، متولد ۲۶ آبان سال ۱۳۷۹ بود. از همان نسل جوانی که آینده سرزمینش را در ساختن آن جست‌وجو می‌کرد. خانواده و دوستانش از جوانی آرام، مسئولیت‌پذیر و امیدوار یاد می‌کنند؛ کسی که هنوز بسیاری از فصل‌های زندگی‌اش نوشته نشده بود. هجدهم دی‌ماه، خیابان شریعتی ساوه به آخرین ایستگاه زندگی او بدل شد. گلوله‌های جنگی به شکمش اصابت کردند و جوانی را که برای زندگی برنامه داشت، از خانواده‌اش گرفتند. چند روز، خانواده میان بیمارستان‌ها و نهادهای مختلف در جست‌وجوی خبری از او بودند تا سرانجام، پیکرش در ۲۲ دی به آنان تحویل داده شد. سپس در بهشت رضوان ساوه به خاک سپرده شد؛ خاکی که از آن روز، هربار نام مهدی بر…
مهدی ذبیحی · ساوه · دانشجوی دکترا
