جاویدنام علیرضا خاربو؛ از دیزیچه تا آخرین ایستادگی

جان باختن علیرضا خاربو 20 ساله در ایران اصفهان دیزیچه، میدان اصلی شهر نزدیک بسیج

نویسنده: رودابه

علیرضا خاربو، متولد ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۴، جوان ۲۰ ساله‌ی اهل دیزیچه اصفهان، تازه دوران سربازی‌اش را به پایان رسانده بود. ورزشکار و وزنه‌بردار بود و برای تأمین زندگی، یک وانت گرفته و با آن کار می‌کرد. تازه ازدواج کرده بود و زندگی مشترکش را آغاز کرده بود؛ آینده‌ای که برایش در خانه، کار و ساختن زندگی خودش معنا پیدا می‌کرد. ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات، علیرضا همراه دوستانش در خیابان بود. در محدوده‌ی میدان اصلی دیزیچه، در مسیر منتهی به بسیج، بنا بر روایت منابع آگاه، مأموران از نقاط مرتفع اقدام به تیراندازی کردند. علیرضا در میان آشفتگی خیابان، به سمت فردی که هدف گلوله قرار گرفته بود رفت تا به او کمک کند. همان‌جا گلوله‌ای به پایش اصابت کرد و خودش نیز مجروح شد. او را به بیمارستان منتقل کردند، اما آنچه پس از آن اتفاق افتاد، روایت این حادثه را برای خانواده‌اش سنگین‌تر کرد. هنگام تحویل پیکر، خانواده متوجه آثار اصابت گلوله در ناحیه‌ی قلب و دیگر جراحات بدن شدند. به گفته منابع آگاه، شواهد موجود این احتمال را مطرح می‌کردند که علیرضا پس از مجروح‌شدن، هدف تیر دیگری قرار گرفته باشد؛ موضوعی که از آن به‌عنوان شلیک «تیر خلاص» یاد کرده‌اند. پیکر او با جراحاتی از جمله اصابت گلوله به سینه و گلو، شکستگی فک و آثار کبودی به خانواده تحویل داده شد. علیرضا حدود ده روز پس از آن روز به خاک‌سپرده شد. جوانی که تازه ز…

علیرضا خاربو · اصفهان · مبارکه · دیزیچه

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.