جاویدنام امیر یکتایی یگانه؛ مدالی پرافتخارتر

جان باختن امیر یکتایی یگانه 17 ساله در ایران تهران قرچک ورامین

نویسنده: نورا

شماره ۱۱ را با افتخار می‌پوشید. برای امیر یکتایی یگانه، فوتبال یک ورزش یا سرگرمی نبود؛ بخش بزرگی از زندگی‌اش بود. بیشتر روزهایش میان تمرین، مسابقه و رؤیاهایی می‌گذشت که به زمین فوتبال گره خورده بودند. هر بار که پیراهن باشگاه تیم «ارزش» ورامین را می‌پوشید و وارد زمین می‌شد، خودش را یک قدم نزدیک‌تر به آرزوی بزرگش می‌دید؛ روزی که بتواند پیراهن تیم ملی ایران را بر تن کند. امیر سال ۱۳۸۷ به دنیا آمد و در قرچک زندگی می‌کرد. دانش‌آموز رشته‌ی تربیت بدنی بود و در باشگاه ورزش ورامین فوتبال بازی می‌کرد. درس را هم در کنار تمام فعالیت‌هایش جدی می‌گرفت و در رشته‌ی تربیت بدنی از شاگردان نمونه‌ی کلاس بود. مربیان و کسانی که بازی‌هایش را دیده بودند، از او به‌عنوان یکی از استعدادهای آینده‌دار فوتبال ورامین یاد می‌کردند؛ نوجوانی باانگیزه که فوتبال را جدی دنبال می‌کرد و برای رسیدن به آرزوهایش تمرین را کنار نمی‌گذاشت. با همان شماره می‌دوید، برای توپ می‌جنگید و آینده‌ای را تصور می‌کرد که قرار بود در آن، جایگاهی بزرگ‌تر از زمین‌های فوتبال ورامین داشته باشد. چندین مدال و لوح ورزشی گرفته بود و حتی در یکی از مسابقه‌ها توانسته بود به تیم استقلال گل بزند. هر موفقیت برایش پایان راه نبود؛ انگار فقط نشانه‌ای بود که باید بیشتر تمرین کند و جلوتر برود. دوستان و هم‌تیمی‌هایش او را با شور و انرژی همیشگی‌اش به یاد می‌آو…

امیر یکتایی یگانه · دانش آموز · فوتبالیست · قرچک ورامین

متن کامل را اینجا بخوانید