جاویدنام بنیامین علیزاده
جان باختن بنیامین علیزاده 15 ساله در ایران رشت
نویسنده: جاوید
بنیامین علیزاده پانزده سال داشت؛ دانش‌آموزی آرام، کم‌حرف، مهربان و مؤدب که شاید کمتر از آنچه در دلش می‌گذشت حرف می‌زد، اما آرام بودنش، نباید با ترس اشتباه گرفته می‌شد. او جسارت خودش را داشت؛ از همان نوجوان‌هایی که شاید در جمع زیاد حرف نزنند، اما وقتی پای باورهایشان به میان می‌آید، عقب نمی‌کشند. بنیامین عاشق حیوانات بود و فوتبال را دوست داشت. سال ۱۴۰۳، پایش آسیب دید و رباط پایش پاره شد. پزشکش اجازه‌ی ورزش کردن به او نداد و فوتبال، دست‌کم برای مدتی، از زندگی‌اش کنار رفت. با این‌همه، رؤیاهایش به همان زمین فوتبال محدود نمی‌شد. رانندگی و موتورسواری را دوست داشت و دلش می‌خواست روزی یک پژو پرشیا داشته باشد و موتوری بخرد؛ آرزوهایی ساده و آشنا برای پسری پانزده‌ساله که هنوز فرصت نکرده بود بزرگ شدن را تجربه کند. نوزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، بنیامین به خیابان باهنر رشت رفت. پیش از رفتن، در صفحه‌ی اینستاگرامش نوشته بود: «می‌ترسی نکن، کردی نترس». این جمله را می‌توان از آن دست حرف‌هایی دانست که گاهی آدم پیش از روبه‌رو شدن با اتفاقی بزرگ برای خودش می‌نویسد؛ بی‌آن‌که بداند چند ساعت بعد، همان کلمات قرار است معنایی سنگین‌تر پیدا کنند. در خیابان باهنر، گلوله‌ای به بنیامین اصابت کرد. بنا بر گفته‌ی شاهدان، موتورسواران سرکوب‌گر به سوی او شلیک کردند و گلوله‌ای جنگی با سرعت بالا به او خورد. بنیامین، مجروح بر زمین ا…
بنیامین علیزاده · رشت · جاویدنامان کودک · سنگر
