جاویدنام قائم حسینی؛ هفت ماه میان بازداشت و چوبه‌ی دار
اعدام شدن قائم حسینی 20 ساله در ایران اصفهان زندان مرکزی اصفهان (زندان دستگرد)
نویسنده: رودابه
قائم حسینی بیست‌ساله بود و در اصفهان زندگی می‌کرد. از زندگی شخصی او اطلاعات زیادی در دست نیست؛ نه تصویری روشن از سال‌هایی که پشت سر گذاشته بود، نه روایت مفصلی از خانواده و آرزوهایی که شاید برای آینده‌اش داشت. آنچه از او باقی مانده، بیشتر از آن‌که قصه‌ی یک زندگی باشد، مجموعه‌ای از تاریخ‌ها و اتهام‌هاست؛ چند برگ از پرونده‌ای قضایی که در نهایت به مرگ یک جوان بیست‌ساله ختم شد. نخستین تاریخ، ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ بود. آن روز قائم بازداشت شد. هفت ماه بعد، در ۲۹ مرداد ۱۴۰۵، اعدام شد. فاصله‌ی میان این دو تاریخ، تمام آن چیزی است که از آخرین فصل زندگی او می‌دانیم؛ هفت ماه پشت درهای بسته‌ی بازداشتگاه، اتاق‌های بازجویی و راهروهای دادگاه انقلاب. پرونده‌ی او به وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان علیخانی اصفهان گره خورده بود؛ روزی که جمهوری اسلامی از کشته‌شدن چهار مأمور یگان ویژه خبر داد و پس از آن، موج بازداشت‌ها در اصفهان آغاز شد. قائم یکی از بازداشت‌شدگان آن روزها بود. اما در پرونده‌ی قضایی، او یک جوان بیست‌ساله نبود. یک مجرم بود. مرکز رسانه‌ی قوه‌ی قضاییه او را با نام مستعار «آرین» معرفی کرد و اتهام‌هایی سنگین را پیش رویش گذاشت: محاربه، افساد فی‌الارض، اقدام علیه امنیت ملی و تخریب اموال عمومی. روایت رسمی حکومت می‌گفت قائم در وقایع میدان علیخانی با سلاح سرد حضور داشته، به پیکر یکی از مأموران یگان ویژه لگد…
قائم حسینی · افغانستان · اصفهان،پرونده میدان علیخانی · زندان دستگرد
