جاویدنام سعید شیرالی؛ آزادی‌خواهی که در خیابان آزادی خاموش شد
جان باختن سعید شیرالی 22 ساله در ایران تهران خیابان آزادی
نویسنده: رودابه
۱۸ دی ۱۴۰۴؛ تهران. خیابان آزادی، آن روز شاهد صحنه‌ای بود که با معنای نامش فاصله‌ای ژرف و تلخ داشت؛ دود، صدای شلیک و مردمی که در خیابان، میان ماندن و گریختن، برای زنده ماندن تلاش می‌کردند. آن شب، خیابان آزادی زیر لایه‌ای از دود و گاز اشک‌آور نفس می‌کشید. صدای شلیک از میان هیاهوی جمعیت می‌گذشت و فریادها در تاریکی گم می‌شدند. نیروهای سرکوب حکومتی خیابان را گرفته بودند، اما هنوز صدای شعارها خاموش نشده بود. در میان همان جمعیت، سعید شیرالی حضور داشت. سعید در همان روز، در خیابان آزادی تهران، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی جان باخت. بنا بر روایت منتشرشده، سه گلوله جنگی به او اصابت کرد و زندگی جوانی که تنها ۲۲ سال داشت، در خیابان متوقف شد. علت جان باختن وی خون‌ریزی شدید اعلام شد. اما برای خانواده، فاجعه‌ی مرگ سعید همان لحظه تمام نشد. پیکر او ابتدا در اختیار نهادهای امنیتی قرار گرفت و خانواده تنها لباس‌ها و وسایل شخصی‌اش را تحویل گرفتند؛ وسایلی که تا چند ساعت پیش بخشی از زندگی روزمره‌ی یک جوان بودند و حالا به آخرین نشانه‌های حضور او تبدیل شده بودند. چهلم سعید، روز دیگری از این سوگ بود؛ روزی که خانواده بر مزارش جمع شدند. در اعلامیه‌ی چهلم او آمده بود: «چهلمین روز پرواز جاویدنام سعید شیرالی او رفت اما رد حضورش هنوز در جان لحظه‌ها نفس می‌کشد چهل روز است که نبودنش با ما زندگی می‌کن…
سعید شیرالی · تهران · میدان آزادی
