جاویدنام مجتبی رضوانی؛ لالاییِ یک مادر

جان باختن مجتبی رضوانی 24 ساله در ایران رشت کردمحله

نویسنده: کهن

جاویدنام مجتبی رضوانی، جوان ۲۴ ساله‌ی گیلک، متولد ۱۳۸۰ در میشامندان رشت بود. او از پنج سال پیش کار چوب‌بری و کابینت‌سازی را در کارگاه برادرش آغاز کرده بود. در شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، مجتبی به همراه جمعی از دوستان و اطرافیانش، در پی فراخوان رضا پهلوی و هم‌زمان با اعتراضات مردمی در بسیاری از شهرهای ایران، به جمع معترضان در کردمحله‌ی رشت پیوست. به گفته‌ی شاهدان، حوالی ساعت ۸ شب تک‌تیراندازها از بالای مسجد همان محله شروع به تیراندازی هدف‌مند به سوی معترضان کردند و مجتبی از ناحیه‌ی شکم هدف گلوله‌ی جنگی قرار گرفت. او را به سرعت به بیمارستان پورسینا رساندند اما به گفته‌ی شاهدان شمار مجروحان آن‌قدر زیاد بود که کادر درمانی توان رسیدگی به همه را نداشتند. فضای بیمارستان نیز برای پذیرش این تعداد زخمی کافی نبود و بسیاری از مجروحان در راهروهای بیمارستان جان باختند. مجتبی نیز بر اثر جراحت شدید در ناحیه‌ی شکم و خون‌ریزی فراوان، در همان‌جا جان خود را از دست داد. نیروهای حکومتی پیکر جان‌باختگان را با کانتینر به باغ رضوان رشت منتقل کردند. خانواده‌ی مجتبی نیز مانند بسیاری از خانواده‌های دیگر، پس از یک روز جست‌وجو پیکر او را در میان کشته‌شدگان یافتند و شامگاه ۲۱ دی‌ماه در رستم‌کلا به خاک سپردند. به گفته‌ی دوستان و خانواده، مجتبی جوانی مهربان، آرام و کم‌حرف بود؛ آرامشی که به ندرت در کسی دیده می‌شد. در آن…

کردمحله، رستمکلا · مجتبی رضوانی · رشت، میشامندان

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.