جاویدنام عباس آرزو؛ پسر دریا
جان باختن عباس آرزو 43 ساله در ایران لنگرود چاف
نویسنده: کهن
جاویدنام عباس آرزو، شهروند ۴۳ ساله‌ی گیلک، اهل روستای چاف لنگرود، ورزشکار، متأهل و دارای دو فرزند خردسال بود. او که در میان مردم منطقه به «پسر دریا» شهرت داشت، از شهروندان خوش‌نام، مهربان، مردمی و دلسوز بود. او سال‌ها به‌عنوان مربی فوتبال فعالیت می‌کرد و کودکان و نوجوانان بسیاری را آموزش داده و حمایت کرده بود و نقشی مؤثر در رشد ورزشی آنان و ارتقای سطح فوتبال محله داشت. در شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ و در پی فراخوان رضا پهلوی و شکل‌گیری اعتراضات مردمی، عباس به همراه خانواده و هم‌محله‌ای‌هایش در تجمعی کوچک و آرام در محل زندگی‌شان گرد هم آمدند. نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی به این گردهمایی خانوادگی حمله‌ور شدند و به سوی حاضران تیراندازی کردند که در پی آن، چندین نفر مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. از جمله مجروحان، زن جوان بارداری به نام شعله ستوده، مادر دو فرزند، بود که پس از اصابت گلوله، در آغوش همسرِ عباس آرزو جان باخت. عباس نیز از ناحیه‌ی پا هدف گلوله قرار گرفت. اما خشونت به اینجا ختم نشد؛ مأموران او را به پارک مجاور کشاندند و آن‌چنان با باتوم مورد ضرب‌وشتم قرار دادند که در اثر شدت جراحات، جان خود را از دست داد. همچنین نیروهای امنیتی مانع انتقال دیگر مجروحان به مراکز درمانی شدند. مراسم چهلمین روز درگذشت او در روستای زادگاهش، با حضور خانواده و هم‌شهریان، باشکوه برگزار شد. در این مراسم، کبوتر…
عباس آرزو · پسر دریا · چاف · لنگرود
