جاویدنام محمدمهدی (شهرام) زارع
جان باختن محمدمهدی زارع 51 ساله در ایران مرودشت
نویسنده: آناهیتا
نام شناسنامه‌ای او محمدمهدی بود، اما همه او را شهرام صدا می‌زدند. همان‌گونه که از نامش برمی‌آمد، انسانی آرام، مهربان و خوش‌اخلاق بود. آن‌قدر خونگرم و صمیمی بود که در دوران سربازی، هم‌خدمتی‌هایش او را «شهرام شیرازی» صدا می‌کردند. شهرام بیش از هر چیز به خانواده‌اش عشق می‌ورزید. برای سه فرزندش پدری دلسوز و مهربان بود؛ با آن‌ها وقت می‌گذراند و در جشن‌ها و دورهمی‌های خانوادگی، با رقص و شادی لحظه‌هایی سرشار از عشق و زندگی می‌آفرید. آن روزهای خوش، برای خانواده‌اش خاطراتی فراموش‌نشدنی بودند و همه آرزو داشتند این شادی سال‌های سال ادامه داشته باشد. اما سرنوشت شهرام زارع (محمدمهدی زارع) ، همچون زندگی بسیاری از خانواده‌های ایرانی، پس از روزهای خونین ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ دگرگون شد. شادی جای خود را به اندوهی عمیق داد و زندگی خانواده‌اش برای همیشه رنگ دیگری گرفت. در پی فراخوان برای تجمع‌های ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، شهرام نیز برای همراهی با معترضان به خیابان آمد. بر اساس روایت‌هایی که از حاضران آن شب در مرودشت منتشر شده است، او هنگام حضور در خودروی شخصی‌اش هدف شلیک نیروهای سرکوب قرار گرفت و بر اثر شدت جراحات، سحرگاه ۱۹ دی‌ماه جان خود را از دست داد. مراسم چهلم او به صحنه‌ای از همدلی مردم مرودشت تبدیل شد. جمعیت حاضر با فریادهای «برا، برا» ــ که در گویش شیرازی به معنای «برادر» است ــ یاد او را گرامی داشتند. آی…
محمدمهدی (شهرام)زارع · مرودشت
