جاویدنام علیرضا صادقی

جان باختن علیرضا صادقی 28 ساله در ایران تهران اندرزگو

نویسنده: رودابه

علیرضا صادقی، متولد ۱۳ اردیبهشت ۱۳۷۴، جوانی ۳۰ ساله که از طرف اجداد پدری ریشه در لرستان داشتند، شامگاه ۱۹ دی‌ ۱۴۰۴ در خیابان اندرزگوی تهران جان خود را از دست داد. او در کنار دوست دیرینه‌اش، محمد گلریز، در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی آن شب در خیابان حضور داشت؛ شبی که به گفتهٔ شاهدان، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوب به پایان رسید. براساس روایت‌های منتشرشده، در لحظاتی که مأموران قصد بازداشت یا آسیب رساندن به دو زن معترض را داشتند، علیرضا بی‌درنگ خود را میان آنان و نیروهای مسلح قرار داد. این تصمیم تنها چند ثانیه طول کشید، اما همان چند ثانیه سرنوشت او را برای همیشه تغییر داد. گلوله‌های جنگی به قلب، شکم و پهلوی او اصابت کرد و او در همان خیابان، در میان دود، فریاد و آشوب آن شب، بر زمین افتاد. در چند قدم آن‌سوتر، محمد (دوستش) نیز بر اثر اصابت گلوله بر زمین افتاده بود؛ دو دوست صمیمی در مسیر یک سرنوشت. در میان آشوب و خطر آن شب، یک یا دو زن شجاع خود را به آنان رساندند و هر دو را برای نجات جان‌شان به بیمارستان فرمانیه منتقل کردند. با این حال، شدت جراحات و خون‌ریزی به اندازه‌ای بود که علیرضا در مسیر انتقال یا در نخستین لحظات ورود به اورژانس، جان خود را از دست داد. دوستان علیرضا و محمد که در جریان وقایع آن شب در خیابان اندرزگو از یک‌دیگر پراکنده شده بودند، پس از جست‌وجو و پیگیری، سرانجام آنان را ش…

تهران · علیرضا صادقی · تهران اندرزگو · آرامستان لواسان

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.