جاویدنام نادر محمدی عبدوند؛ پدری که سه کودک چشم‌انتظارش ماندند

جان باختن نادر محمدی عبدوند 35 ساله در ایران مازندران بابل

نویسنده: رودابه

نادر محمدی عبد‌وند (موری)، ۳۵ ساله، از تبار بختیاری و ساکن اصفهان بود. او پدر سه کودک خردسال بود؛ دو پسر به نام‌های شاهان (دوسال‌ونیمه) و نویان (یک‌ساله) و دختری به نام نورا (پنج‌ساله). زندگی نادر، مانند بسیاری از پدران زحمتکش این سرزمین، در تلاش برای ساختن آینده‌ای بهتر برای خانواده‌اش می‌گذشت و بخش بزرگی از دغدغه‌هایش به آسایش و خوشبختی فرزندانش گره خورده بود. در روزهای پرالتهاب دی‌ماه ۱۴۰۴، نادر برای انجام کاری به شهرستان بابل در استان مازندران سفر کرده بود. هم‌زمان با شکل‌گیری اعتراضات سراسری در نقاط مختلف ایران، او نیز در فضای آن روزها حضور داشت. براساس گزارش‌های منتشرشده، نادر محمدی روز ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴ در جریان تجمعات اعتراضی بابل بر اثر اصابت گلولهٔ جنگی نیروهای امنیتی به قفسهٔ سینه جان خود را از دست داد. برخی منابع از جمله محبت‌نیوز گزارش داده‌اند که نادر، که از نوکیشان مسیحی بود، پیش از حضور در خیابان در پیامی به نزدیکان خود از تصمیمش برای همراهی با اعتراضات سخن گفته بود. این گزارش‌ها همچنین حاکی از آن است که خانوادهٔ او پس از بی‌خبری چندروزه، در بازداشتگاه‌ها و مراکز درمانی به جست‌وجویش پرداختند. سرانجام سه روز بعد، پیکر او در سردخانهٔ آرامستان بابل شناسایی شد. بنا بر گزارش‌های منتشرشده، شدت جراحات به اندازه‌ای بود که شناسایی پیکر تنها از طریق برخی نشانه‌های جسمی امکان‌پذیر ش…

نادر محمدی عبدوند، بختياری · اصفهان · بابل · نوکیش مسیحی

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.