جاویدنام بهار شاه‌مهری؛ فروپاشی انسانیت با شلیک از پشت

جان باختن بهار شاه‌مهری 17 ساله در ایران نیشابور

نویسنده: جاوید

جاویدنام بهار شاه‌مهری، دختر ۱۷ ساله‌ی نیشابوری، شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در حالی هدف گلوله قرار گرفت که نه در حال حمله بود و نه خطری برای کسی محسوب می‌شد؛ او می‌کوشید از میان خیابان‌های پر از صدای تیر و وحشت، خود را به خانه برساند. بهار دانش‌آموز سال دوازدهم رشته‌ی گرافیک بود و هم‌زمان برای ساختن آینده‌اش در حرفه‌ی آرایشگری نیز کار می‌کرد. آن شب، پس از شدت گرفتن تیراندازی نیروهای حکومتی در نیشابور، او و چند نفر از همراهانش به خانه‌ی یکی از همسایه‌ها پناه برده و حدود یک ساعت در آنجا ماندند؛ پناهی موقت برای دور شدن از تیراندازی‌هایی که خیابان‌ها را ناامن کرده بود. با کمتر شدن صدای تیراندازی، بهار و همراهانش از کوچه‌های اطراف به سمت خانه راه افتادند. آن شب، مردم در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی برای حضور در خیابان‌ها در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، به خیابان آمده بودند تا اعتراض خود را بیان کنند. اما در محدوده‌ی میدان آزادی، بهار و همراهانش با صفی از نیروهای مسلح روبه‌رو شدند؛ نیروهایی مجهز به جلیقه‌های ضدگلوله و کلاه‌های سیاه که با موتورسیکلت در خیابان مستقر بودند. به گفته‌ی شاهدان، مأموران ابتدا با گلوله‌های ساچمه‌ای به سمت مردم شلیک کردند تا جمعیت پراکنده شود. مردم در حال فرار بودند و می‌کوشیدند خود را از تیررس دور کنند. در همان لحظه، یک تک‌تیرانداز بهار را هدف گرفت. گلوله از پشت وارد بدنش…

نیشابور · جاویدنامان نیشابور · بهار شاه‌مهری · شاهزاده رضا پهلوی

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.