جاویدنام مبین قنبری؛ گلدیم مبینم، گلدیم مامان

جان باختن مبین قنبری 22 ساله در ایران Tehran

نویسنده: مهرشید

مبین قنبری، فوتبالیست ۲۲ ساله اهل خوی و بازیکن تیم امیدهای پیکان، جوانی پرتلاش و مسئولیت‌پذیر بود که زندگی را با کار و امید پیش می‌برد. او برای ساختن آینده‌اش از تلاش خسته نمی‌شد؛ در سرما و گرمای تهران بساط دست‌فروشی‌اش را کنار خیابان پهن می‌کرد و ساعت‌ها سر چهارراه می‌ایستاد تا روزی حلال به دست آورد. مبین به‌تازگی دوره خدمت سربازی خود را به پایان رسانده بود و در محله افسریه تهران مشغول به کار بود. جوانی که هم در زمین فوتبال برای رؤیاهایش می‌دوید و هم در زندگی برای ساختن آینده‌ای بهتر تلاش می‌کرد، بی‌آنکه بداند فرصت چندانی برای زندگی کردن نخواهد داشت. پنج‌شنبه ۱۹ دی، در جریان اعتراضات مردمی در تهران، مبین با شلیک گلوله نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی زخمی شد. همان شب، در حالی که تیر خورده بود، با مادرش تماس گرفت و گفت: «مامان من تیر خوردم، اما نترس، ساچمه‌ایه، حالم خوبه.» مادرش، راحله، بعدها گفت هرچه او را قسم داد، مبین گفت: «به جان مادرم ساچمه‌ای خورده…» اما آنچه به تن جوانش نشسته بود، ساچمه نبود؛ گلوله واقعی بود. مبین منتظر مادرش مانده بود. اما خیابان‌ها بسته بود و رسیدن به او آسان نبود. راحله می‌گفت هیچ راهی برای رفتن با ماشین نبود و هر لحظه تأخیر، قلبش را بیشتر می‌فشرد. وقتی دوباره با تلفن مبین تماس گرفت، مردی ناشناس پاسخ داد و گفت نگران نباشد، حالش خوب است. اما راه طولانی شد، زم…

مبین قنبری · فوتبالیست · خوی · دستفروش

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.