جاویدنام علیرضا قدیری
جان باختن علیرضا قدیری 19 ساله در ایران مشهد
نویسنده: آناهیتا
سال‌ها پیش، در توس مشهد، پسری به دنیا آمد که نامش را علیرضا گذاشتند. او عشق مادرش بود. وقتی پدر و مادرش از هم جدا شدند، نزد مادرش ماند و در کنار او بزرگ شد. خواهر و برادری نداشت. کمی که بزرگ‌تر شد، برای گذران زندگی به کار آزاد مشغول شد. دوستانش او را پسری مهربان، ساده و بی‌آلایش می‌شناختند. نوزده سال سن کمی بود؛ هنوز فرصت داشت یاد بگیرد، تجربه کند، خانواده تشکیل دهد و هزاران کار دیگر انجام دهد. اما همهٔ این آرزوها ناتمام ماند و مادرش با غم از دست دادن تنها فرزندش تنها شد. با آغاز اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، شاهزاده رضا پهلوی در فراخوانی از مردم خواست شامگاه هجدهم و نوزدهم دی‌ماه ساعت هشت شب به خیابان‌ها بیایند. در نخستین شب این فراخوان، علیرضا هم در کنار دیگر معترضان در میدان معراج مشهد بود. وقتی نیروهای سرکوب‌گر جمهوری اسلامی با گلوله‌های جنگی به سوی مردم شلیک کردند، جمعیت برای نجات جان خود شروع به فرار کرد. او هم در میان مردم می‌دوید که ناگهان گلوله‌ای از پشت به قلبش اصابت کرد. کسانی که اطرافش بودند تلاش کردند او را به بیمارستان برسانند، اما قطعی اینترنت و شبکه‌های ارتباطی داخلی، کمک‌رسانی و انتقالش را دشوارتر کرده بود. فرصت نجاتش از دست رفت و پیش از رسیدن به بیمارستان جان باخت. چهار روز طول کشید تا خانواده پس از تلاش‌های بسیار، توانستند پیکر تنها فرزندشان را تحویل بگیرند. با این حال،…
علیرضا قدیری · مشهد · شغل آزاد · تک فرزند
