جاویدنام مجید فرنیا؛ ما ایران هستیم
جان باختن مجید فرنیا 46 ساله در ایران چالوس
نویسنده: جاوید
مجید فرنیا، ۴۶ سال داشت؛ مردی که پیش از رفتن به خیابان، دوربین را روشن کرد تا حرف‌هایی را که شاید دیگر فرصتی برای گفتنشان پیدا نمی‌کرد، با خانواده‌اش در میان بگذارد. او روز ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری در چالوس، با شلیک نیروهای سرکوب‌گر جمهوری اسلامی کشته شد. مجید از هواداران پادشاهی بود و باورش را پنهان نمی‌کرد. در ویدیویی که ساعاتی پیش از حضور در اعتراضات ضبط کرد، هم از آزادی گفت، هم از آینده‌ی فرزندان ایران و هم از آمادگی‌اش برای پذیرفتن خطر. آن روزها شاهزاده رضا پهلوی از مردم خواسته بود پنج‌شنبه و جمعه، ۱۸ و ۱۹ دی، ساعت هشت شب در خیابان‌ها یا از خانه‌هایشان شعار بدهند. مجید در پاسخ به این فراخوان به خیابان رفت؛ با این باور که برای تغییر سرنوشت کشور و ساختن آینده‌ای آزادتر برای نسل بعد، باید قدمی برداشت. در ویدیوی آخرش گفت: «این فیلم رو دارم می‌گیرم… دارم می‌رم بیرون. نه برای خودم، برای پسران‌مون، برای آیندگان… که بدونن شاید ما کاری براشون نکردیم، شاید باید زودتر از این‌ها قدم برمی‌داشتیم. برای آزادی، بالاخره باید جان داد… دیر و زود داره، ولی سوخت و سوز نداره.» بعد رو به پدر و مادرش، خواهر و برادرش، از دوست‌داشتنشان گفت. معلوم نبود چند ساعت بعد چه اتفاقی خواهد افتاد، اما مجید می‌خواست اگر دیگر نتوانست با آن‌ها حرف بزند، دست‌کم صدایش را داشته باشند؛ صدایی که در پایان با د…
مجید فرنیا · چالوس · جاویدنامان مازندران · برای آیندگان
