جاویدنام کیوان مرادی میرانی

جان باختن کیوان مرادی میرانی 37 ساله در ایران تهران شهر قدس

نویسنده: رودابه

کیوان ۳۷ ساله، کارگر، ورزشکار حرفه‌ای رشته کنگ‌فو، همسر و پدر دختری هفت‌ساله بود. سال‌ها روی تشک مسابقه جنگید؛ مدال گرفت، تقدیرنامه جمع کرد و آموخت چگونه در سخت‌ترین لحظه‌ها تعادلش را حفظ کند. آخرین مبارزه‌اش در خیابان‌های شهر قدس رقم خورد؛ جایی که دیگر فرصتی برای دفاع از خود نداشت. غروب ۱۸ دی ۱۴۰۴، هم‌زمان با اعتراضات مردمی شهر قدس، گلوله‌های جنگی نیروهای نظامی و امنیتی جمهوری اسلامی به شانه و سینه‌اش اصابت کرد. کیوان همان‌جا، جان باخت. اما مرگش پایان رنج خانواده نبود؛ آغاز ناپدید شدنی بود که شش روز ادامه داشت. در آن شش روز، خانواده میان بیمارستان‌ها، پزشکی قانونی و بازداشتگاه‌ها سرگردان بودند. هربار با این امید که شاید خبری باشد و هربار با دست‌های خالی بازمی‌گشتند. سرانجام، پس از دیدن تصاویری از کهریزک، تصمیم گرفتند آن‌جا را هم جست‌وجو کنند. میان هزاران پیکر بی‌نام، ساعت‌ها راه رفتند؛ هشت ساعت میان حدود سیزده هزار جسد، تا سرانجام کیوان را پیدا کردند. لحظه‌ای که جست‌وجو پایان یافت، سوگ آغاز شد. پس از آن نیز فشارها ادامه داشت. نهادهای امنیتی تحویل پیکر را به پذیرش روایتی دروغین مشروط کردند؛ این‌که قاتلان کیوان نه نیروهای حکومتی، بلکه معترضان بوده‌اند. خانواده حاضر نشدند چنین دروغی را امضا کنند و بهای ایستادگی‌شان را با روزهای بیشتری از رنج و فشار پرداختند. ۲۵ دی ۱۴۰۴، پیکر کیوان را…

کیوان مرادی میرانی · تهران · شهر قدس · که‌مه‌کی‌بان» (کمک علیا) از توابع اسدآباد

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.