جاویدنام میلاد بهادری
جان باختن میلاد بهادری 34 ساله در ایران فردیس فلکه پنجم
نویسنده: مهرشید
میلاد بهادری، متولد ۱۱ اردیبهشت ۱۳۷۰، جوانی ۳۴ ساله و اهل تهران بود. در حوزه‌ی املاک کار می‌کرد؛ جوانی که از او به‌عنوان «سالم، سربه‌زیر و کاری» یاد کرده‌اند و رفاقت برایش اهمیت داشت. پدرش را سال‌ها پیش از دست داده بود. مادرش بعد از مرگ همسر، دو پسرش را به‌تنهایی بزرگ کرده بود و سال‌ها بعد، وقتی پسرها از آب‌وگل درآمدند، نوبت آن‌ها بود که مراقب مادر باشند. میلاد پسر بزرگ‌تر بود؛ ازدواج کرده بود و تنها دو ماه پیش از جان‌باختنش، در آبان‌ماه، سالگرد ازدواجش را جشن گرفته بود. میلاد به ظاهرش اهمیت می‌داد و آراسته بود. در عکس‌های مختلف، گاهی با ریش، گاهی با سبیل و با مدل‌های متفاوت مو دیده می‌شود؛ انگار دوست داشت هر چند وقت یک‌بار ظاهرش را عوض کند و شکل تازه‌ای را امتحان کند. صدای خوبی هم داشت. ترانه می‌خواند و گاهی صدای خودش را ضبط می‌کرد؛ صدایی که بعدتر، وقتی خودش دیگر نبود، برای عزیزانش معنای دیگری پیدا کرد. پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، میلاد برای شرکت در اعتراضات به فردیس رفته بود. در آخرین مکالمه‌اش با دوستانش گفته بود: «ما که کاری نمی‌خواهیم بکنیم، فقط می‌خواهیم راه برویم. چرا باید ما را بکشند؟» آن شب خیابان‌های فردیس نیز مانند بسیاری از شهرهای ایران شلوغ بود و مردم برای اعتراض به خیابان آمده بودند؛ زن و مرد و پیر و جوان در میان جمعیت دیده می‌شدند. هرچه تجمع گسترده‌تر می‌شد، حضور نیروها…
کرج · میلاد بهادری · فردیس
