جاویدنام رامتین میرزادخت؛ 17 ساله
جان باختن رامتین میرزادخت 17 ساله در ایران اسلامشهر واوان
نویسنده: گیو
رامتین میرزادخت، جاویدنامی ۱۷ ساله، پر از شور و اشتیاق، اهل واوانِ اسلامشهر، در بیست‌وچهارم آبان‌ماه، فصل باران و خش‌خش برگ‌های پاییز، در سال ۲۵۶۷، مصادف با ۱۳۸۷ خورشیدی، پا به این جهان گذاشت. رامتین نوجوانی پرانگیزه و همچنین کمک‌دست پدرش بود. او دست از کوشش برای رسیدن به آرزوهایش برنمی‌داشت و برای فراهم کردن رفاه برای خودش و خانواده‌اش، روزانه پیک موتوری کار می‌کرد. رامتین بدون هیچ سلاحی بود؛ تنها سلاح او دستانِ مشت‌کرده‌اش برای به چنگ آوردن آرامش برای خانواده‌اش بود. نام او بسیاری از جوانان و خانواده‌ها را به یاد بزرگی، فداکاری و شرافت می‌اندازد. برای بسیاری از آدم‌ها، رامتین نمونه‌ای از پهلوانان ایرانی است که با دیوان و اژدهاصفت‌ها به مقابله می‌پردازد؛ همچون سامِ نریمان که نسل او پرورش‌دهندهٔ پهلوانان نجیب است. او نمایانگر کسی است که به هیچ قیمت، هیچ رذالتی را نمی‌پذیرد، حتی اگر بیشترین بها را بپردازد. او در کنار بهرام گودرز به ما ثابت کرد که برای نگه داشتن نام نیک باید مبارزه کرد، حتی اگر هزاران تژاو قصد ریختن خونی را کرده باشد. در ۱۸ دی‌ماه با سیل عظیم جمعیت مواجه شد. بی‌درنگ، هم‌صدا و هم‌آهنگ، همه با هم خواستهٔ خود را داد می‌زدند. شبی که تمام ارتباطات مختل شده بود و تمام برق‌ها یکی‌یکی قطع می‌شد، جمعیت با فانوسی کم‌نور به سمت هدف حرکت می‌کردند. نور گوشی‌ها، فضای پرتنش خیابان…
رامتین میرزا دخت · واوان · اسلامشهر
