حسین طهرانچی؛ فرزند ایران

جان باختن حسین طهرانچی 32 ساله در ایران تهران نارمک

نویسنده: داد آوا

«مادرش از نزدیکان خود خواسته هر جا نام حسین برده می‌شود، او را «فرزند ایران» بخوانند.» حسین طهرانچی، فرزند ایران، موسیقی‌دان بود. گیتار می‌نواخت، پیانو می‌زد و می‌خواند. ۳۲ سال داشت که در اعتراضات نارمک تهران، در ۱۸ دی ۱۴۰۴، با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی کشته شد. حسین از کودکی با موسیقی زندگی کرده بود. آواز می‌خواند، ترانه‌ها را بازخوانی می‌کرد و با صدا و ساز، راهی برای نفس کشیدن در این جهان پیدا کرده بود. او مدرک کارشناسی کامپیوتر داشت، اما موسیقی بخش جدانشدنی وجودش بود. عاشق زندگی بود؛ مثل بسیاری از عزیزانی که به خیابان رفتند، آزادی را فریاد زدند و جان‌شان را در این راه از دست دادند. حسین تک‌فرزند خانواده‌اش بود. محل کارش در نارمک بود، از کسبه آن‌جا بود و همان‌جا، در محله‌ای که زندگی می‌کرد و می‌شناخت، به اعتراضات پیوست. شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، برابر با ۸ ژانویه ۲۰۲۶، در اعتراضات نارمک تهران، از بالای مسجد هفت‌حوض به سمت مردم شلیک شد و حسین نیز با اصابت مستقیم گلوله به سر و صورتش کشته شد. فردای آن روز، پدرش در جست‌وجوی او به جاهای مختلف رفت؛ به بیمارستان‌ها، به مراکز نیروی انتظامی، و هر جایی که شاید ردی از پسرش پیدا شود. اما هیچ اثری از حسین نبود. پدرش بعدها از آن روزها فقط با وحشت یاد کرد. همه‌چیز برای او هولناک و غیرقابل‌تحمل بود. او به کهریزک رفت. از صبح تا شب، در میان آن وضعیت دهش…

شلیک به چشم · موزیسین · نارمک · فرزند ایران

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.