جاویدنام یونس شجاعی برجوئی؛ مردی از جنس جاده و مرام

جان باختن یونس شجاعی برجویی 39 ساله در ایران لنجان چمگردان

نویسنده: مهرشید

یونس شجاعی برجوئی را در چمگردان و میان راننده‌ها به خوش‌اخلاقی و مرامش می‌شناختند. راننده تریلی بود و جاده خانه دومش. اما آن‌چه بیش از همه از او به یاد مانده، مهربانی‌اش است. هرجا می‌توانست گره‌ای از کار کسی باز می‌کرد و اگر کسی به کمک نیاز داشت، تا جایی که از دستش برمی‌آمد کنارش می‌ایستاد. ۱۹ دی‌ ۱۴۰۴، برای انجام کار بانکی از منزل خارج شد. مقصدش عابربانک بود، اما پیش از رسیدن به بانک ملی چمگردان هدف اصابت گلوله قرار گرفت. مردم او را به بیمارستان شهدای لنجان رساندند و خانواده را نیز باخبر کردند. یونس تحت عمل جراحی قرار گرفت و پزشکان اعلام کرده بودند که حال عمومی‌اش خوب است و قرار بود روز اول بهمن از بیمارستان مرخص شود. خانواده نیز امیدوار بودند که این روزهای سخت به پایان رسیده و او به خانه بازگردد. اما اول بهمن، به جای خبر ترخیص، به خانواده اطلاع دادند که او دچار ایست قلبی شده است. پیکرش را به پزشکی قانونی اصفهان منتقل کردند. پیکر یونس پس از شش روز از پزشکی قانونی اصفهان به خانواده تحویل داده شد. مراسم تشییع و خاک‌سپاری او در چمگردان با حضور پرشمار مردم برگزار شد؛ حضوری که نشان می‌داد مردی که سال‌ها با مهربانی، مردم‌داری و دستگیری از دیگران زندگی کرده بود، در روز وداع نیز تنها نماند.

اصفهان · یونس شجاعی برجوئی · لنجان · چمگردان

متن کامل را اینجا بخوانید

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.