جاویدنام نیما نجفی
جان باختن نیما نجفی 17 ساله در ایران تهران قلعه‌حسن‌خان
نویسنده: رودابه
نیما نجفی، نوجوانی هفده‌ساله از روستای بادخورهٔ اسدآباد همدان، در روز هجدهم دی در تهران هدف دو گلولهٔ جنگی به سرش قرار گرفت و جانش را از دست داد؛ مرگی که در بستر اعتراضات مردمی و مطالبهٔ آزادی و کرامت انسانی رخ داد. او تنها یک معترض نبود، بلکه کودکی بود که طبق کنوانسیون حقوق کودک حق داشت زنده بماند، حق داشت صدایش شنیده شود و حق داشت در تجمعات مسالمت‌آمیز شرکت کند؛ حقوقی که در اسناد حقوق بشری به‌صراحت تضمین شده‌اند. اما در خیابان‌های تهران، به جای حفاظت، با خشونتی مرگبار روبه‌رو شد. نیما متولد بیست‌ویکم اسفند ۱۳۸۶ بود؛ نوجوانی آرام، اهل رفاقت و در آستانهٔ ساختن آینده‌ای که هرگز فرصت تجربه‌اش را نیافت. دوستانش او را «نیما کوچولو» صدا می‌زدند، اما پس از مرگش یکی از رفقایش نوشت: «کاری کردی که دیگه هیچ‌کس نتونه بگه نیما کوچولو… تو از بزرگ‌ترین‌های این دنیایی.» این جمله نه فقط سوگ یک دوست، بلکه شهادتی است بر این‌که نوجوانی که هنوز در آغاز راه بود، به نمادی از ایستادگی نسل جوان تبدیل شد. حضور نیما در خیابان، نه اقدامی خشونت‌آمیز، بلکه استفاده از حق آزادی بیان و اعتراض بود؛ حقی که در اعلامیه جهانی حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است. با این حال، برخورد نیروهای امنیتی با معترضان ویژهٔ نوجوانان در موارد متعدد با استفادهٔ نامتناسب و مرگبار از زور همراه بوده است؛ رفتاری که سازمان‌های حقوق بشری آ…
نیما نجفی · تهران · اعتزاضات دیماه
