جاویدنام ابوالفضل نجفی؛ آرون قهرمان
جان باختن ابوالفضل نجفی آرون 25 ساله در ایران تهران تهرانپارس
نویسنده: مهرشید
ابوالفضل «آرون» نجفی، متولد ۵ خرداد ۱۳۸۰، تنها ۲۵ سال داشت؛ جوانی که از سال‌های نوجوانی بار مسئولیت زندگی را بر دوش کشید و از ۱۳ سالگی برای ساختن آینده‌اش کار کرد. او از آن دست آدم‌هایی بود که هیچ‌چیز را آسان به دست نیاورد. هم درس می‌خواند، هم کار می‌کرد و هم با پشتکار و انضباطی مثال‌زدنی مسیر حرفه‌ای خود را در ورزش دنبال می‌کرد. آرون مربی رسمی فدراسیون بدنسازی بود و در کنار فعالیت‌های ورزشی، در رشتهٔ مدیریت (MBA) نیز تحصیل کرده بود. برای آینده‌اش برنامه‌های زیادی داشت؛ رؤیاهایی که با تلاش شبانه‌روزی برای تحقق آن‌ها می‌جنگید. به‌تازگی تلفن آیفون خریده بود و می‌خواست در باشگاه از تمرینات و فعالیت‌هایش فیلم تهیه کند. او برای زندگی، برای پیشرفت و برای فرداهایش نقشه داشت. اما کسانی که آرون را می‌شناختند، بیش از هر چیز از قلب بزرگ او سخن می‌گویند. برادرش می‌گوید: «داداشم یه قلب داشت اندازه دنیا.» جوانی که تمام زندگی‌اش را صرف شاد کردن دیگران می‌کرد، دست آدم‌ها را می‌گرفت و هرجا می‌توانست گره‌ای از کار کسی باز می‌کرد. آن‌قدر به فکر دیگران بود که گاهی خودش را فراموش می‌کرد. برای خانواده و دوستانش تنها یک برادر یا یک دوست نبود؛ پناهی امن و تکیه‌گاهی قابل اعتماد بود. آرون عاشق خانواده‌اش بود. هر مناسبتی برایش بهانه‌ای می‌شد تا هدیه‌ای بخرد و دل عزیزانش را شاد کند. همیشه لبخند بر لب داشت و س…
آرون · ابوالفضل نجفی · تهران · آرون نجفی
