جاویدنام نیما تاجیک؛ جوانی که فقط دو ماه تا پایان سربازی‌اش مانده بود

Décès نیما تاجیک 21 ans en ایران Téhéran افسریه

Écrit par: سپهر

نیما تاجیک، ۲۱ساله، متولد ۹ اردیبهشت ۱۳۸۳ و فرزند دوم خانواده بود. جوانی در آغاز راه زندگی، با سال‌هایی که هنوز پیش رویش بود و فرصت‌هایی که می‌توانست یکی‌یکی از راه برسند؛ سفر، کار، دوستی، فوتبال، خنده و ساختن آینده‌ای که حتماً برایش رؤیاهایی داشت. بعد از گرفتن دیپلم تجربی، تصمیم گرفت به سربازی برود تا این دوره را پشت سر بگذارد و بعد بتواند با آزادی بیشتری زندگی و سفر کند. نیما، سفر و طبیعت را دوست داشت. از آن آدم‌هایی بود که از بودن در کنار دوستانش و خوش‌گذرانی‌های ساده‌ی زندگی لذت می‌برد؛ از لحظه‌هایی که شاید برای دیگران، معمولی باشند، اما برای او، خودِ زندگی بودند. در دوران سربازی، گاهی مرخصی می‌گرفت و در همان فرصت‌ها کار می‌کرد؛ می‌خواست خودش بخشی از هزینه‌ی سفرهایی را که دوست داشت تأمین کند. در میان علاقه‌هایش، فوتبال جای خودش را داشت؛ علاقه‌ای که از کودکی با او مانده بود. نیما از هواداران جدی پرسپولیس بود و در سال‌های کودکی، بسیاری از بازی‌های این تیم را از نزدیک در ورزشگاه تماشا کرده بود. خودش هم فوتبالیست خوبی بود و حتی سابقه‌ی بازی در رده‌های مسابقات پایه‌ی تهران را داشت. فوتبال برای نیما بخشی از شور و هیجان جوانی‌اش بود؛ چیزی برای خوشحالی، برای کری خواندن با دوستان و برای چند ساعت فراموش کردن خستگی‌ها. آن روزها، تنها حدود دو ماه تا پایان خدمت سربازی‌اش باقی مانده بود. پای…

نیما تاجیک · افسریه · پرسپولیس · سرباز

Lire le texte complet ici

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.