جاویدنام محمد جهاندیده پاشاکی

Décès محمد جهاندیده پاشاکی 23 ans en ایران Karaj فردیس

Écrit par: مهرشید

«تابوت جوونا بعد مرگ سنگین‌تره، چون اونا با آرزوهاشون دفن می‌شن.» محمد جهاندیده پاشاکی این جمله را در یکی از ویدئوهایش گفته بود. آن روزها، این فقط جمله‌ای بود که از زبان یک جوان ۲۲ ساله شنیده می‌شد؛ اما چندی بعد، برای کسانی که او را از دست دادند، معنای دیگری پیدا کرد. محمد، متولد ۸ دی‌ ۱۳۸۱، اهل لاهیجان و ساکن فردیس بود. تنها یازده روز پیش از جان‌باختنش، وارد ۲۳ سالگی شده بود. از زندگی روزمره محمد اطلاعات زیادی در دست نیست، اما صفحه اینستاگرامش یکی از علاقه‌هایش را روشن نشان می‌دهد: پژو پارس سفیدی که بخش زیادی از عکس‌ها و ویدئوهایش به آن اختصاص داشت. محمد این خودرو را مطابق سلیقه خودش شخصی‌سازی و اسپرت کرده بود و بارها از زوایای مختلف از آن عکس منتشر می‌کرد؛ ماشینی که در صفحه‌اش فقط یک وسیله رفت‌وآمد نبود، بخشی از جهان شخصی او بود. در میان نخستین نوشته‌های صفحه‌اش، متنی از سال ۲۰۲۱ دیده می‌شود: «سال‌هاست منتظر آمدن روزهای بهترم، ولی نمی‌دانم چرا هنوز هم دیروزها از امروزها بهترند!» جمله‌ای کوتاه که بازتاب حال‌وهوایی بود که بسیاری از جوانان آن سال‌ها تجربه می‌کردند؛ انتظار برای آینده‌ای بهتر، در روزهایی که امید به تغییر هر روز کم‌رنگ‌تر می‌شد. شامگاه ۱۹ دی‌ ۱۴۰۴، محمد نیز مانند بسیاری از هم‌نسلانش در پی فراخوان اعتراضی شاهزاده به خیابان رفت. از آن شب و چگونگی وقایع، اطلاعات زیادی در…

محمد جهاندیده پاشاکی · کرج · فردیس · لاهیجان

Lire le texte complet ici

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.