جاویدنام حسین فرهی
Décès حسین فرهی 32 ans en ایران Téhéran پیروزی
Écrit par: جاوید
جاویدنام حسین فرهی، متولد ۲۳ تیر ۱۳۷۲، سی‌ودو ساله، دانشجوی کارشناسی ارشد و مدیر مالی بود. خانواده‌اش می‌گویند قرار بود به‌زودی زندگی مشترکش را آغاز کند، اما سرنوشت فرصت پوشیدن لباس دامادی را از او گرفت. مادرش با حسرت می‌گوید: «به‌جای لباس دامادی، کفن تنش کردیم. آرزو به دل همه‌مون موند.» حسین عاشق ایران و مردمش بود. آزادی برای او فقط یک آرزو نبود؛ باوری بود که حاضر بود برایش جان بدهد. خودش گفته بود: «حاضرم کشته بشم، اما ایران آزاد بشه، بقیه در آرامش و آزادی زندگی کنن. ما باید شجاعت رو تکثیر کنیم.» جمله‌ای که بعدها، پس از جان‌باختنش، معنایی تلخ و ماندگار پیدا کرد. حسین در شب هجدهم دی ۱۴۰۴ در خیابان‌های تهران، پیش از آن‌که خودش هدف گلوله قرار بگیرد، یک مادر و دختر را از میان درگیری‌ها بیرون برد و به مکانی امن رساند. سپس به خیابان برگشت؛ این‌بار برای نجات فردی که از ناحیه پا گلوله خورده بود. حسین هنگام تلاش برای کمک به او هدف گلوله قرار گرفت. حسین در مجموع هفت گلوله خورد. یکی از گلوله‌ها از پشت به گردنش اصابت کرد و گلوله دیگری از روبه‌رو وارد قفسه سینه‌اش شد؛ این گلوله به‌صورت عمودی وارد و به‌صورت افقی از بدنش خارج شده بود. همین دو گلوله، به‌ویژه جراحات واردشده به گردن و قفسه سینه، علت اصلی مرگ او بودند. یک گلوله نیز به شکمش، یکی به زیر بغل، یکی به بازو و دو گلوله به ران‌هایش اصابت کر…
حسین فرهی · تهران · پیروزی
