جاویدنام محمدمهدی مجیدی

जान गंवाना محمدمهدی مجیدی 23 वर्ष में ایران

लेखक: نَفَس

محمدمهدی مجیدی، ۲۳ ساله، فرزند محسن، اهل و ساکن نجف‌آباد بود؛ شهری که تا آخرین روزهای زندگی‌اش، خانه و دیارش باقی ماند. او تنها فرزند پسر خانواده بود و از همان دوران نوجوانی، مسئولیتی را بر دوش گرفت که کمتر هم‌سالانش با آن دست‌وپنجه نرم می‌کردند. پدرش، محسن، سال‌ها بود که نابینا شده بود، اما این نابینایی هرگز مانع از آن نشد که او به‌عنوان اپراتور در اداره‌ی کل منابع طبیعی استان اصفهان به کار خود ادامه دهد. در این مسیر، این محمدمهدی بود که در کنارش ایستاد؛ نه فقط به‌عنوان یک پسر، بلکه به معنای واقعی کلمه، چشم و عصای پدرش بود. مردم نجف‌آباد بارها این دو را دیده بودند که دست در دست هم، قدم به قدم، خیابان‌های شهر را طی می‌کردند؛ تصویری ساده اما عمیق که به نمادی از عشق، وفاداری و مسئولیت‌پذیری در میان مردم شهر تبدیل شد. یکی از دوستان نزدیکش، خاطره‌ای از او تعریف می‌کند که شاید بهتر از هر چیز دیگری، روحیه و طرز نگاهش به زندگی را نشان می‌دهد. او می‌گوید به محمدمهدی می‌گفتم: «تو که مهندسی، هر جا بری روت حساب می‌کنن؛ بیا همه‌چیزمون رو بفروشیم و بریم یه کشور دیگه.» اما او همیشه پاسخ می‌داد: «من این کشور رو دوست دارم، آخه کجا برم؟» محمدمهدی به عنوان مهندس تجهیزات دندان‌پزشکی فعالیت می‌کرد؛ شغلی که با دقت و ظرافت سروکار داشت. دوستانش در اینستاگرام بارها از سخت‌کوشی‌اش گفته‌اند، از کسی که همیشه…

محمدمهدی مجیدی · جاویدنام های نجف‌آباد · محسن مجیدی

यहाँ पूरा पाठ पढ़ें