جاویدنام مهدی غفاریان؛ هنرمندی که با خالکوبی‌اش شناخته شد

जान गंवाना مهدی غفاریان 47 वर्ष में ایران तेहरान دماوند

लेखक: آناهیتا

من درست یک سال پس از انقلاب اسلامی، در دی‌ماه ۱۳۵۸، به دنیا آمدم. خانواده‌ام نامم را مهدی گذاشتند و من شدم مهدی غفاریان . سال‌ها در تهران زندگی کردم. از همان کودکی علاقه عجیبی به هنر، طراحی و خلق زیبایی داشتم. به همین دلیل، طراحی دکوراسیون داخلی را به عنوان شغل زندگی‌ام انتخاب کردم. عاشق کارم بودم؛ هر روز از این‌که می‌توانستم با دستانم اثری هنری خلق کنم، لذت می‌بردم. در کنار دکوراسیون داخلی، به معرق‌کاری روی چوب و سنگ نیز علاقه فراوانی داشتم و هر فرصتی را غنیمت می‌شمردم تا طرحی تازه خلق کنم. زندگی آرام و معمولی من اما در ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴ برای همیشه تغییر کرد. از آن روز، نامم بر سر زبان‌ها افتاد. دیگر فقط خانواده، دوستان و همکارانم مرا نمی‌شناختند؛ مردم ایران نام مرا با افتخار بر زبان آوردند. اما چه اتفاقی در آن روز برایم افتاد؟ در ۱۸ دی‌ماه، من هم مانند هزاران ایرانی دیگر که برای داشتن آینده‌ای بهتر به فراخوان مردم پاسخ داده بودند، به خیابان رفتم. من و دوستانم می‌دانستیم که ممکن است هدف گلوله‌های ساچمه‌ای قرار بگیریم؛ برای همین چندین لایه لباس پوشیده بودیم تا شاید از شدت جراحات کم شود. در منطقه دماوند بودیم که نیروهای سرکوب به سوی ما شلیک کردند. چند گلوله به بالای زانو و پایم اصابت کرد. جراحتم در نگاه اول کشنده به نظر نمی‌رسید، اما خون‌ریزی شدیدی داشتم و باید هرچه زودتر به بیمارستان منت…

تهران · دماوند · مهدی غفاریان

यहाँ पूरा पाठ पढ़ें

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.