جاویدنام محمدرضا محمدلو

जान गंवाना محمدرضا محمدلو 38 वर्ष में ایران बंदर अब्बास

लेखक: نَفَس

محمدرضا محمدلو در ۳۸ سالگی جانش را از دست داد بی‌آنکه فرصت رسیدن به آرزوهایش را پیدا کند. او اهل تهران بود، اما سال‌ها بود که در بندرعباس زندگی و کار می‌کرد. محمدرضا مهندس الکترونیک بود؛ جوانی مجرد و پرتلاش که برای ساختن آینده‌ای بهتر، مسیر مهاجرت را انتخاب کرده بود. سال ۱۴۰۱ مدرک تافل خود را گرفت، امیدوار به روزی که بتواند به کانادا برود و زندگی تازه‌ای بسازد. اما آن آرزو، با وجود همه‌ی تلاش‌هایش، به دلیل نگرفتن ویزا هرگز محقق نشد. کسانی که محمدرضا را می‌شناختند، از او با محبتی خاص یاد می‌کنند. خانواده و دوستانش می‌گویند او انسانی مهربان و احساساتی بود، کسی که انرژی مثبتش به همه‌ی اطرافیانش سرایت می‌کرد و امید به زندگی را در دل‌ها زنده نگه می‌داشت. یکی از دوستانش در اینستاگرام نوشته بود: «تو تنها کسی بودی که می‌توانستی باعث خنده‌ی همه بشوی و انگیزه‌ی همه بودی.» دیگری او را این‌طور توصیف کرده بود: «پسری مهربان و پر از انرژی.» این جمله‌های ساده تصویری روشن از شخصیتی می‌سازند که در جمع دوستانش همیشه حاضر بود و فضا را با شادی پر می‌کرد. محمدرضا عاشق سفر بود. دلش می‌خواست دنیا را ببیند و همیشه در جست‌وجوی تجربه‌های تازه بود. او قرار بود به‌زودی برای مراسم نامزدی برادرش به تهران سفر کند؛ سفری که هرگز اتفاق نیفتاد. در دی‌ماه ۱۴۰۴، شاهزاده رضا پهلوی از ایرانیان دعوت کردند که شامگاه ۱۸ و ۱…

محمدرضا محمدلو · جاویدنام های بندرعباس · بندرعباس

यहाँ पूरा पाठ पढ़ें