جاویدنام پریسا تقیبی؛ مادرِ تک‌سرپرست گیلک
जान गंवाना پریسا تقیبی 45 वर्ष में ایران रिश्ता
लेखक: کهن
تاریخ ایران با فداکاری مادران بسیاری رقم خورده است؛ مادرانی که کمتر فرصتی برای دیدن خود داشتند. شاید تنها در میان شلوغی زندگی و نیازهای فرزندان‌شان، لحظه‌ای چشم‌شان به تصویرشان در آینه افتاده باشد. مکثی کرده باشند، لبخندی زده باشند، چروک‌های صورت و موهای سپیدشان را شمرده باشند؛ اما دوباره با نگاهی به جگرگوشه‌هایشان از خود گذشته‌اند. پریسا تقیبی، زنی گیلانی و مادر ۴۵ ساله‌ی دو دختر نوجوان بود؛ مادری که سال‌ها به‌تنهایی مسئولیت زندگی و تربیت فرزندانش را بر عهده داشت. او با تلاش، مسئولیت‌پذیری و استقامت، روزهای سخت را پشت سر گذاشت و زندگی را پیش برد. نه سیاستمدار بود، نه چهره‌ای شناخته‌شده و نه کسی که نامش در رسانه‌ها تکرار شود؛ اما برای دو دخترش تمام دنیا بود. پریسا در ۱۸ دی ۱۴۰۴ به اعتراضات مردمی که در پی فراخوان رضا پهلوی در رشت شکل گرفت، پیوست. او بر اثر شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان خود را از دست داد. تلخی این ماجرا تنها به مرگ او ختم نشد. خانواده‌اش حتی فرصت یک وداع معمولی را نیز از دست دادند. پیکر او تحت فشار نیروهای امنیتی، حدود ساعت سه بامداد و بدون حضور اعضای خانواده به خاک سپرده شد و اجازه برگزاری هیچ‌گونه مراسمی به آنان داده نشد. هیچ‌گونه اطلاعات بیشتری از زندگی پریسا در دسترس نیست. شاید بسیاری هرگز ندانند چه رؤیاهایی در سر داشت، از چه چیز‌هایی می‌ترسید یا برای آینده دخت…
پریسا تقیبی · رشت
