جاویدنام علی لیاقی؛ از خانه تا کهریزک
जान गंवाना علی لیاقی 44 वर्ष में ایران तेहरान دولت‌آباد، شهرری
लेखक: رودابه
علی لیاقی، مردی ۴۴ ساله، متأهل و پدر دو فرزند، در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ از خانه‌اش در دولت‌آباد شهرری بیرون رفت؛ با همان لباس ورزشی که همیشه برای دویدن می‌پوشید. قصدش ورزش بود، اما در مسیر به جمع معترضان در پارک فلکهٔ دوم دولت‌آباد پیوست؛ جمعیتی که آن شب زیر فشار و التهاب ایستاده بودند. دقایقی بعد، گلوله‌ای که از ناحیهٔ گوش وارد شده بود، به سر او اصابت کرد و شدت جراحت به‌حدی بود که چهره‌اش قابل شناسایی نبود. وقتی غیبت او بیش از حد معمول طول کشید، خانواده‌اش نگران شدند، بارها با تلفن‌همراهش تماس گرفتند، اما پاسخی دریافت نکردند و کمی بعد گوشی خاموش شد. روز بعد، ۱۹ دی‌ماه، خانواده در جست‌وجوی او به کلانتری‌ها، زندان‌ها و بیمارستان‌ها مراجعه کردند، اما هیچ اطلاعی به آن‌ها داده نشد و تنها پاسخی که شنیدند این بود که باید به کهریزک مراجعه کنند. در همین زمان، پیکر او سه روز تمام در آتش‌نشانی روبه‌روی پارک فلکهٔ دوم دولت‌آباد نگهداری شده بود؛ بی‌آن‌که خانواده از این موضوع آگاه باشند یا اجازه‌ای برای دیدن او داشته باشند. در نهایت، در ۲۲ دی‌ماه، خانواده او را در کهریزک شناسایی کردند؛ درون یک کانتینر، با همان لباس ورزشی‌ای که با آن از خانه خارج شده بود. صحنهٔ شناسایی، با توجه به آسیب شدید صورت، یکی از تلخ‌ترین لحظات برای خانواده بود. یک روز بعد، در ۲۳ دی‌ماه، پیکر علی لیاقی در بهشت‌زهرای تهران به…
علی لیاقی · تهران · شهر ری
