Gevallen held Vahid Mohammadlou

Overlijden Vahied Mohammadlou 39 jaar oud in Iran Teheran

Geschreven door: Delara

Hallo vanaf de achttiende van Dey. Het had sinds gisteravond gesneeuwd en het weer in Teheran was ijskoud.Ik maakte Vahid wakker en zei: "Sta op, laten we naar Lavasan gaan, Baran en Bahar houden van sneeuw." We stonden op.We ontbeten samen zoals op elke gewone ochtend en vertrokken naar Lavasan.De kinderen waren enthousiast en de sneeuw kraakte onder onze voeten.We maakten foto's, lachten en leefden een paar uur samen, zonder ons ergens zorgen over te maken. Ik wou dat ik wist dat die foto's onze laatste familiefoto's zouden zijn.Ik wou dat ik wist dat die simpele uitstap de laatste keer zou zijn dat we met z'n vieren samen ademhaalden.Als ik het had geweten, had ik gewild dat de tijd daar, midden in de sneeuw en de lach van Baran en Bahar, zou stoppen en we nooit meer naar Teheran zouden terugkeren. Toen we 's middags thuiskwamen, hadden Vahid en ik afgesproken om 's avonds om acht uur uit te gaan; voor ons leven, voor onze toekomst, voor onze kinderen.We dachten dat er nog hoop was.We dachten dat we nog konden vechten voor morgen. Toen we in Sadeghieh aankwamen, werd het steeds drukker, tot het punt dat er mensen waren zover het oog reikte.Militaire troepen en speciale eenheden…

وحید محمدلو · شاهنامه · قهرمان ایران

Lees de volledige tekst hier

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.