Gevallen held Neda Mohammadi; het penseel van vrijheid op het doek der overwinning
Overlijden Neda Mohammadi 24 jaar oud in Iran Teheran Piroozi-straat
Geschreven door: Roedabeh
De nacht van 9 januari (19 Dey), Piroozi-straat. Mensen waren massaal hun huizen uitgekomen; mannen en vrouwen, jong en oud en zelfs kinderen stonden zij aan zij en hun stemmen weergalmden door de straat. Een stemgeluid dat de angst voorbij was en tussen de gebouwen omhoogsteeg; kreten om vrijheid, om leven, om een toekomst waarover zij zelf wilden beschikken. Neda Mohammadi, vierentwintig jaar oud, was die nacht de straat op gegaan om de vrijheid te schilderen op het doek van het leven. Ze was niet alleen; ze was de straat opgegaan als deel van een kolkende menigte, een volkszee die raasde en de straat deed beven onder haar voetstappen en kreten. Misschien wist niemand van hen dat diezelfde straat enkele minuten later hun allerlaatste gezamenlijke beeld zou bewaren. Toen de confrontatie oplaaide, klonken de eerste schoten. Het eerste schot trof Neda in haar been. Een loden kogel scheurde door huid en vlees en sneed de pijn tot in het diepst van haar botten; maar Neda viel niet. Ze ging niet zitten. Ze deed haar sjaal af en verbond met diezelfde stof haar wond. Ze had nog een taak te volbrengen; iets in haar stond haar niet toe op de grond te blijven liggen. Er waren immers nog men…
ندا محمدی · تهران · خیابان پیروزی
