Gevallen held Mohammad Safari Feshki; een halfuur dat nooit eindigde
Overlijden Mohammad Safari Fashaki 18 jaar oud in Iran Karaj Pakdasht
Geschreven door: Narina
Op de avond van 8 januari (18 dey) ging de telefoon over. Aan de andere kant van de lijn klonk de stem van Mohammad, kalm en helder zoals altijd: „Mam, ik was vandaag vroeg klaar met werken. Over een halfuurtje ben ik thuis.” En daarna werd de verbinding verbroken. Datzelfde halfuur, dat ene korte zinnetje, was het laatste wat zijn familie van hem vernam. Mohammad was het oudste kind. Achttien jaar oud, eindexamenleerling industriële elektrotechniek. Hij werkte al zes maanden; niet uit bittere noodzaak, maar uit pure bezieling. Hij spaarde geld om de auto te kopen waar hij zo naar verlangde. Hij hield zielsveel van auto's, van het ronkende motorgeluid, van het circuit en de snelheid. Voor techniek bezat hij een wonderbaarlijk talent. Zonder noemenswaardige instructie maakte hij zich elke vaardigheid razendsnel eigen; van het reviseren van motoren tot de elektrische bekabeling van gebouwen. Buren en vrienden zeiden steevast: als er iets kapot is, moet je Mohammad roepen. En hij kwam altijd, zonder er ooit iets voor terug te vragen, met die onafscheidelijke glimlach en zijn trefzekere handen. Hij was goedhartig. Levenslustig. Plichtsgetrouw; niet alleen jegens zijn familie, maar tege…
محمد صفری فشکی · پاکدشت · دانشآموز
