Gevallen held Hossein Heidari; jullie worden allemaal gemist, hier op het asfalt van de straat

Overlijden Hossein Heidari 50 jaar oud in Iran Teheran

Geschreven door: Sirvan

Ik ben Hossein Heydari; een man uit Teheran, een vader die van zijn gezin hield en genoot van het lachen en van het leven. Zij die mij kenden, herinneren zich mij vooral om mijn glimlach en mijn opgewekte karakter. Ik hield van voetbal en was supporter van Esteghlal. De kleur blauw was me vertrouwd en dierbaar; de kleur van de club waarvan ik de wedstrijden op de voet volgde en die me na aan het hart lag. Ik had een dochter wier aanwezigheid een wezenlijk deel van mijn leven uitmaakte. Vorig jaar had ze me voor mijn verjaardag een paar laarzen gegeven. Een geschenk dat op het eerste gezicht wellicht eenvoudig leek, maar voor mij een tastbare herinnering was aan haar liefde. Ik droeg die laarzen zonder te weten dat ze ooit het merkteken zouden worden om mijn lichaam te identificeren. Mijn leven ging, net zoals dat van zovelen in Iran, gepaard met de beslommeringen van alledag. Ik woonde in een stad waar de mensen worstelden met economische nood, beperkingen en zorgen over de toekomst. Ik kon niet onverschillig blijven voor wat mijn land overkwam. In januari 2026 (Dey 1404) breidden de landelijke protesten in Iran zich uit. In verscheidene steden gingen mensen de straat op om hun eco…

بیمارستان الغدیر · هواداران تیم استقلال · پتویی آبی · حسین حیدری

Lees de volledige tekst hier

Narrata

Documented Truth by Independent Voices

A multilingual platform preserving personal narratives, eyewitness accounts, and untold stories.